1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:55,516 --> 00:00:58,475
(สร้างจากมังงะ
โดย จิโร่ ทานิกูจิ และ บากุ ยูเมมากูระ)

4
00:01:08,016 --> 00:01:08,891
การเดิน

5
00:01:10,225 --> 00:01:11,100
การปีนเขา

6
00:01:11,808 --> 00:01:12,933
การปีนเขามากขึ้นอีก

7
00:01:13,933 --> 00:01:15,058
สูงขึ้นเสมอ

8
00:01:16,766 --> 00:01:17,808
เพื่ออะไรกัน

9
00:02:41,683 --> 00:02:43,475
ผมชื่อฟุกะมาจิ มาโกโต<i>ะ</i>

10
00:02:45,141 --> 00:02:47,100
ผมถ่ายรูปสวยๆ ให้นิตยสารต่างๆ

11
00:02:48,308 --> 00:02:52,141
ปีนั้น ผมตามทีมญี่ปุ่นขึ้นไปบนภูเขา
ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเอเวอเรสต์

12
00:03:00,058 --> 00:03:02,641
นี่เบสแคมป์ ได้ยินผมไหม

13
00:03:03,225 --> 00:03:05,100
นี่ทานากะ ผมได้ยินคุณ

14
00:03:05,183 --> 00:03:07,683
แนวปะทะอากาศขนาดใหญ่กำลังมา
รีบกลับมาเถอะ

15
00:03:07,766 --> 00:03:10,683
เราใกล้ถึงแล้ว กลับไปตอนนี้ไม่ได้

16
00:03:10,766 --> 00:03:13,391
พวกคุณช้ากว่ากำหนดการ พายุจะมาถึงก่อนคุณ

17
00:03:13,475 --> 00:03:14,850
เราจะลองเสี่ยงดู

18
00:03:15,350 --> 00:03:17,891
มันเสี่ยงเกินไป
พวกคุณช้ากว่ากำหนดการเยอะมาก

19
00:03:17,975 --> 00:03:19,975
ได้ยินไหม ทานากะ

20
00:03:29,850 --> 00:03:32,016
คราวนี้ไปไม่ถึงยอดเขา เสียเวลาเปล่า

21
00:03:32,100 --> 00:03:34,266
- อะไร
- พวกเขาไปไม่ถึง 8,000 เมตรเลย

22
00:03:34,350 --> 00:03:35,433
ทั้งที่มีออกซิเจนเนี่ยนะ

23
00:03:35,516 --> 00:03:38,558
พวกเขาเตรียมตัวมาไม่ดี
ภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้เขาไม่ปีนกันแบบนั้น

24
00:03:38,641 --> 00:03:41,141
- พวกเขาไปถึงไหน
- แค่หลังแคมป์ห้า

25
00:03:41,641 --> 00:03:44,308
ทานากะกับโกโตะทำได้ดี แต่ไม่ทันกำหนดการ

26
00:03:44,391 --> 00:03:47,183
สภาพบนสันเขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่
พวกเขาเลยต้องกลับ

27
00:03:47,266 --> 00:03:49,266
แต่นายมีข้อมูลพอจะเขียนสองหน้าใช่ไหม

28
00:03:49,350 --> 00:03:52,308
- ฉันจะทำงานนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
- เลิกบ่นเถอะน่ะ

29
00:03:52,391 --> 00:03:54,391
นายอยู่ข้างนอก ได้เห็นโลก

30
00:03:54,475 --> 00:03:56,975
ฉันเสียเวลาเปล่า รูปของฉันไม่มีค่า

31
00:03:57,058 --> 00:04:00,141
- เจอกันที่ห้องข่าววันจันทร์นะ
- เออ บาย

32
00:04:00,850 --> 00:04:02,975
ฟุกะมาจิ เบียร์นายจะอุ่นแล้ว

33
00:04:03,058 --> 00:04:04,933
- โอเค
- นายตามหลังเราอยู่แก้วนึงนะ

34
00:04:05,016 --> 00:04:06,266
โอเค ไปเดี๋ยวนี้แหละ

35
00:04:11,475 --> 00:04:12,308
นี่

36
00:04:12,808 --> 00:04:13,933
สวัสดี

37
00:04:14,725 --> 00:04:15,641
เป็นนักข่าวเหรอ

38
00:04:16,225 --> 00:04:17,141
ใช่

39
00:04:21,766 --> 00:04:23,433
หาข่าวไปลงนิตยสารอยู่เหรอ

40
00:04:24,100 --> 00:04:26,100
สนใจกล้องของมัลลอรี่ไหมล่ะ

41
00:04:26,183 --> 00:04:27,225
ดูสิ

42
00:04:27,891 --> 00:04:29,808
บอกว่ากล้องของมัลลอรี่ ดูสิ

43
00:04:30,891 --> 00:04:32,808
ของจริงนะ ได้มาจากบนนั้น

44
00:04:32,891 --> 00:04:34,225
รู้เรื่องใช่ไหม

45
00:04:34,725 --> 00:04:36,308
เป็นข่าวได้เลยใช่ไหมล่ะ

46
00:04:36,975 --> 00:04:38,308
ฉันจะขายให้นายไม่แพง

47
00:04:38,391 --> 00:04:39,725
พูดอะไรของนายน่ะ

48
00:04:39,808 --> 00:04:42,350
หนึ่งหมื่นรูปี สองร้อยดอลลาร์ ถูกมากเลยนะ

49
00:04:42,850 --> 00:04:43,850
ไม่เอา

50
00:04:45,100 --> 00:04:46,183
น่าสมเพชชะมัด

51
00:04:46,933 --> 00:04:48,516
ไม่รู้ซะแล้วว่าพลาดอะไรไป

52
00:04:49,933 --> 00:04:52,475
- ฮัลโหล…
- สายการบินเนปาลสวัสดีค่ะ

53
00:04:52,558 --> 00:04:55,683
ขณะนี้พนักงานให้บริการเต็มทุกสาย
กรุณาติดต่อกลับมาใหม่

54
00:04:59,433 --> 00:05:01,808
ผมรู้ว่าเราหาข่าวดีๆ ไม่ได้ทุกวันหรอก

55
00:05:01,891 --> 00:05:03,141
มันก็เป็นแบบนี้แหละ

56
00:05:03,683 --> 00:05:06,391
แต่ตอนนี้ผมเริ่มสงสัยแล้วว่าผมไปทำอะไรที่นั่น

57
00:05:13,100 --> 00:05:15,683
- ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก
- นายทำอะไรกับมัน

58
00:05:16,183 --> 00:05:18,058
ไม่เห็นต้องโมโหเลย

59
00:05:18,141 --> 00:05:19,433
ฉันจะอธิบายให้ฟัง

60
00:05:19,516 --> 00:05:20,891
หยุดนะ

61
00:05:23,141 --> 00:05:24,641
- เฮ้ย
- เอาคืนมา

62
00:05:25,225 --> 00:05:26,766
โอเค รอแป๊บ

63
00:05:27,350 --> 00:05:28,308
นี่

64
00:05:59,183 --> 00:06:00,141
นี่ เดี๋ยวก่อน!

65
00:06:04,266 --> 00:06:05,141
ฮาบุ

66
00:07:47,350 --> 00:07:48,266
ไปสิ

67
00:07:55,391 --> 00:07:59,516
(จีโอกราฟิกรายเดือน)

68
00:08:00,308 --> 00:08:03,183
มีผู้พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ได้ในปี 1953

69
00:08:04,141 --> 00:08:05,891
แต่นั่นไม่ใช่ความพยายามครั้งแรก

70
00:08:07,391 --> 00:08:08,891
ในปี 1924

71
00:08:08,975 --> 00:08:10,891
วันที่ 8 มิถุนายน เวลา 12.50 น.

72
00:08:10,975 --> 00:08:13,891
ชาวอังกฤษชื่อจอร์จ มัลลอรี่
กับคู่หูปีนเขาถูกพบครั้งสุดท้าย

73
00:08:13,975 --> 00:08:16,391
บนสันเขาทางเหนือใกล้ยอดเขา

74
00:08:17,641 --> 00:08:20,641
พวกเขาไม่เคยกลับมา
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาทำสำเร็จหรือไม่

75
00:08:22,058 --> 00:08:25,933
แต่เรารู้ว่าพวกเขามีกล้องถ่ายรูป
ไว้เก็บหลักฐานกลับบ้านถ้าชนะ

76
00:08:26,850 --> 00:08:28,725
กล้องเวสต์พ็อกเก็ตออโตกราฟิก

77
00:08:30,808 --> 00:08:33,600
ถ้ามีคนเจอกล้องและเอาฟิล์มไปล้าง

78
00:08:34,183 --> 00:08:37,600
พวกเขาจะได้คำตอบที่ผู้คนถามมานานหลายปี

79
00:08:38,850 --> 00:08:41,808
มัลลอรี่เป็นคนแรกที่พิชิตเอเวอเรสต์หรือไม่

80
00:08:42,850 --> 00:08:43,933
แต่

81
00:08:45,016 --> 00:08:46,350
มีปัญหาอยู่อย่างนึง

82
00:08:46,850 --> 00:08:47,808
(บริษัทยูพับลิชชิ่ง)

83
00:08:47,891 --> 00:08:50,725
ฉันตามหาเขาจนทั่วแล้ว
ถามพวกเจ้าของร้านค้า แต่ไม่ได้เรื่องเลย

84
00:08:50,808 --> 00:08:51,641
เขาเหมือนผี

85
00:08:52,225 --> 00:08:53,475
แต่ฉันมั่นใจว่าเป็นเขา

86
00:08:53,558 --> 00:08:54,516
ฮาบุ โจจิน่ะเหรอ

87
00:08:54,600 --> 00:08:56,850
- ฮาบุ โจจิคนนั้นน่ะเหรอ
- มีคนอื่นอีกรึไง

88
00:08:56,933 --> 00:09:01,016
เขาหายตัวไปหลายปีแล้ว
อยู่ๆ จะกลับมาพร้อมกล้องของมัลลอรี่งั้นเหรอ

89
00:09:01,100 --> 00:09:02,183
ตรงหน้าเลยนายเนี่ยนะ

90
00:09:02,266 --> 00:09:03,725
เขาเป็นนักปีนเขาที่เก่ง

91
00:09:03,808 --> 00:09:07,141
เขาอาจเจอศพใกล้ยอดเขาและเอากล้องไป

92
00:09:07,225 --> 00:09:09,183
คนตามหามัลลอรี่กันมา 70 ปี

93
00:09:09,266 --> 00:09:11,933
ถ้ามีคนเคยเจอเขา เราต้องรู้
นายไม่แน่ใจหรอกว่าเป็นฮาบุ

94
00:09:12,016 --> 00:09:15,016
- แล้วนี่ล่ะ
- เขาไม่ใช่คนเดียวที่นิ้วกุดซะหน่อย

95
00:09:15,100 --> 00:09:17,266
มันไม่ได้พิสูจน์อะไรเรื่องกล้องเลย

96
00:09:17,350 --> 00:09:18,891
เวสต์พ็อกเก็ตก็เป็นกล้องทั่วไป

97
00:09:18,975 --> 00:09:20,016
นายก็รู้นี่

98
00:09:20,100 --> 00:09:23,308
ไม่ แล้วทำไมฮาบุถึงทะเลาะกับหมอนั่น

99
00:09:23,975 --> 00:09:25,391
ทำไมนายไม่ถามเขาล่ะ

100
00:09:27,391 --> 00:09:29,725
ฉันตามเขาทุกที่แล้ว
แต่นายก็รู้ว่ากาฐมาณฑุเป็นไง

101
00:09:31,058 --> 00:09:32,558
ระหว่างนี้

102
00:09:32,641 --> 00:09:35,058
ฉันจะเอาอันนี้ขึ้นปกละกัน

103
00:09:35,141 --> 00:09:37,516
อันนี้ก็ไม่เลวนะ แต่ต้องปรับกรอบใหม่

104
00:09:37,600 --> 00:09:40,725
ถ้ามัลลอรี่พิชิตยอดเขาสำเร็จ
มันอาจเปลี่ยนประวัติศาสตร์การปีนเขาเลย

105
00:09:40,808 --> 00:09:42,558
ชายคนแรกบนยอดเขาเอเวอเรสต์

106
00:09:42,641 --> 00:09:43,891
เราปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้นะ

107
00:09:44,475 --> 00:09:45,766
ฉันต้องหาฮาบุให้เจอ

108
00:09:45,850 --> 00:09:48,141
คนที่นี่รู้จักเขา พวกเขาอาจช่วยได้

109
00:09:52,725 --> 00:09:55,391
ฟังนะ กล้องถูกฝังอยู่ในหิมะกับมัลลอรี่

110
00:09:55,475 --> 00:09:57,266
ไม่มีใครสนใจฮาบุหรอก

111
00:09:57,350 --> 00:09:58,391
ลืมมันซะเถอะ

112
00:10:01,433 --> 00:10:04,433
ถ้าฉันเอาฟิล์มไปล้างได้
ฉันขอมีสิทธิ์ในรูปของมัลลอรี่คนเดียวได้ไหม

113
00:10:06,141 --> 00:10:08,641
และส่วนแบ่งค่าลิขสิทธิ์

114
00:10:10,641 --> 00:10:11,683
โอเค ได้

115
00:10:17,100 --> 00:10:19,350
คงยากที่จะหาฮาบุเจอ

116
00:10:19,933 --> 00:10:23,141
เขาไม่มีที่อยู่ ครอบครัว หรือเพื่อนในญี่ปุ่นแล้ว

117
00:10:23,225 --> 00:10:24,266
- ฮัลโหล
- ค่ะ

118
00:10:24,350 --> 00:10:27,058
ผมชื่อฟุกะมาจิ มาโกโตะ เป็นนักข่าว

119
00:10:27,141 --> 00:10:30,308
- ผมอยากคุยกับคุณเรื่องฮาบุ โจจิครับ
- ใครนะคะ

120
00:10:30,391 --> 00:10:31,391
ฮาบุ โจจิ

121
00:10:33,433 --> 00:10:35,558
แต่ในช่วงปี 1960 เขามีข่าวฉาว

122
00:10:36,225 --> 00:10:39,850
เพราะความเร็วและสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์
เขาจึงถูกมองว่าเป็นอัจฉริยะ

123
00:10:41,225 --> 00:10:44,600
เขาเคยพิชิตยอดเขาสำเร็จเป็นคนแรก
ปีนเขาฤดูหนาว สร้างสถิติความเร็ว

124
00:10:45,183 --> 00:10:47,600
เขาดูมีอนาคตในวงการปีนเขา

125
00:10:48,683 --> 00:10:51,350
มีคนบอกว่าเขาเป็นคนหนึ่ง
ที่เก่งที่สุดในยุคของเขา

126
00:10:55,308 --> 00:10:57,975
แล้ววันหนึ่งเขาก็หายตัวไปเฉยๆ

127
00:10:58,058 --> 00:11:00,766
หายสาบสูญ เกิดอะไรขึ้นกับเขานะ

128
00:11:17,641 --> 00:11:20,558
- หยิบกระเป๋าใบนี้ไป
- ไม่เป็นไร ฉันจัดการเอง ขอบใจ

129
00:11:20,641 --> 00:11:23,308
- ใครมีกระเป๋าที่มีห่วงเซฟตี้บ้าง
- ลองดูใต้เบาะสิ

130
00:11:23,391 --> 00:11:25,100
ใครม้วนเชือกเส้นนี้เนี่ย

131
00:11:26,516 --> 00:11:29,100
- คราวหน้าให้ฉันถือกระเป๋าให้ไหม
- มีอะไรอีกไหม

132
00:11:29,183 --> 00:11:30,225
ไม่เป็นไร

133
00:11:30,308 --> 00:11:34,350
เถอะน่า ไปกับฉันเถอะ แค่อาทิตย์เดียวเอง
มีเส้นทางดีๆ ให้ปีนนะ

134
00:11:34,433 --> 00:11:36,516
ไม่ได้หรอกฮาบุ เราเพิ่งกลับมา

135
00:11:36,600 --> 00:11:39,016
มันเป็นงานใหม่ มันสำคัญ
ฉันจะลางานไปเฉยๆ ไม่ได้

136
00:11:39,100 --> 00:11:42,766
ฉันคุยกับเจ้านายนายให้ได้นะ
จะบอกเขาว่านายทำงานได้ดีขึ้นหลังจากปีนเขา

137
00:11:43,391 --> 00:11:45,225
- ว่าไปนั่น
- ใครอยากโยนโบว์ลิ่งวันเสาร์มั่ง

138
00:11:45,308 --> 00:11:46,683
- เอาสิ
- ความคิดดี

139
00:11:46,766 --> 00:11:48,308
ฉันจะชนะนายให้ขาดลอยเลย

140
00:11:48,391 --> 00:11:50,891
นี่ โยนโบว์ลิ่งวันเสาร์นะ พวกนายจะไปไหม

141
00:11:50,975 --> 00:11:53,183
ไปสิ ฉันเป็นเจ้าพ่อสไตรค์นะ

142
00:11:53,266 --> 00:11:56,516
แต่วันเสาร์เราจะไปวิ่งกัน นายไม่ลืมใช่ไหม

143
00:11:56,600 --> 00:11:58,016
ไม่ลืมหรอกน่า

144
00:11:58,516 --> 00:12:00,350
โทษทีนะ วันเสาร์พวกเราไปไม่ได้

145
00:12:00,433 --> 00:12:02,100
เรานัดกันมานานแล้วน่ะ

146
00:12:04,016 --> 00:12:05,891
ทุกคน มีข่าวดีมาบอก

147
00:12:05,975 --> 00:12:06,933
โทชิโร่ถูกไล่ออกเหรอ

148
00:12:07,558 --> 00:12:10,600
- เราจะซื้อรถใหม่เหรอ
- ดีกว่านั้นอีก เราจะไปเนปาลกัน

149
00:12:11,891 --> 00:12:15,016
ฉันเจอผู้สนับสนุนการเดินทางไปอันนาปุรณะแล้ว

150
00:12:15,100 --> 00:12:18,725
แต่พวกเขาออกค่าใช้จ่ายให้แค่ครึ่งเดียว
ที่เหลือพวกนายต้องจ่ายเอง

151
00:12:18,808 --> 00:12:20,100
- ได้
- โอเค

152
00:12:20,183 --> 00:12:22,641
ฉันรู้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะจ่ายไหว

153
00:12:22,725 --> 00:12:23,683
แต่ถ้าเราทำสำเร็จ

154
00:12:23,766 --> 00:12:25,891
การเดินทางครั้งต่อไปจะได้รับทุนมากขึ้น

155
00:12:25,975 --> 00:12:29,100
ส่วนเรื่องวีซ่า อย่าลืมขอก่อนเดือนหน้าละ

156
00:12:29,183 --> 00:12:32,350
และเราต้องซื้ออุปกรณ์เยอะมาก
ฉันอยากให้เรามาคุยเรื่องนี้กัน

157
00:12:32,433 --> 00:12:35,641
- โทชิโร่ นายดูแลเรื่องบัญชีนะ
- ได้ ไม่มีปัญหา

158
00:12:35,725 --> 00:12:38,016
ฉันจะแจกแบบฟอร์มขออนุญาตปีนเขาให้นะ

159
00:12:38,100 --> 00:12:39,933
เรื่องนี้ต้องใช้เวลา ดังนั้นอย่ามัวชักช้า…

160
00:12:45,683 --> 00:12:47,558
พวกเขาเก่งไม่พอที่จะไปซะหน่อย

161
00:12:47,641 --> 00:12:50,475
พวกเขาฝึกซ้อมไม่พอ เอาแต่ปาร์ตี้ตลอด

162
00:12:52,100 --> 00:12:53,975
ปีนึงยังปีนเขาไม่ถึง 50 วันด้วยซ้ำ

163
00:12:54,058 --> 00:12:56,266
เราสิควรไป เราเก่งกว่า

164
00:12:57,641 --> 00:12:59,600
แค่เพราะพวกเขามีปัญญาจ่ายแท้ๆ เลย

165
00:12:59,683 --> 00:13:01,350
นายคิดว่ามันถูกต้องเหรอ

166
00:13:01,975 --> 00:13:03,308
ทิ้งไอ้นี่ไปเถอะ

167
00:13:03,391 --> 00:13:06,058
ไอ้นี่แหละที่ทำให้นายหายใจในที่สูงลำบาก

168
00:13:07,141 --> 00:13:08,600
เงิน สปอนเซอร์…

169
00:13:09,891 --> 00:13:12,225
ถ้าเราดัง เราก็จะมีสปอนเซอร์

170
00:13:16,141 --> 00:13:19,933
เราจะสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง
ทำสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำ

171
00:13:20,016 --> 00:13:22,725
- นายสนใจไหม
- สนใจสิ นายคิดอะไรอยู่ล่ะ

172
00:13:22,808 --> 00:13:23,808
กำแพงปีศาจ

173
00:13:23,891 --> 00:13:27,475
ตอนหน้าหนาวเนี่ยนะ นายบ้าไปแล้ว
เป็นไปไม่ได้หรอก ไม่มีใครทำแบบนั้น

174
00:13:27,558 --> 00:13:28,391
ก็ใช่น่ะสิ

175
00:14:26,766 --> 00:14:29,308
ยังอยู่อีกเหรอ เหลือนายคนเดียวแล้วนะ

176
00:14:29,391 --> 00:14:32,891
การปีนกำแพงปีศาจในฤดูหนาวครั้งแรก
ทำเวลาได้ไม่เลว

177
00:14:32,975 --> 00:14:36,225
อืม มีอะไรคืบหน้าบ้างไหม
เจอเบาะแสบ้างรึเปล่า

178
00:14:36,308 --> 00:14:37,850
ฉันโทรไปที่สถานทูต

179
00:14:37,933 --> 00:14:41,058
ฮาบุมาถึงเนปาลเมื่อแปดปีก่อน
แต่วีซ่าของเขาหมดอายุ

180
00:14:41,141 --> 00:14:44,266
เขาซ่อนตัวอยู่ เขาถึงได้หนีตอนที่ฉันจำเขาได้

181
00:14:44,850 --> 00:14:48,266
- แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกล้อง
- ฉันจะสืบให้ได้

182
00:14:48,350 --> 00:14:49,183
โอเค

183
00:14:49,266 --> 00:14:50,433
ขอให้สนุกนะ

184
00:14:52,558 --> 00:14:55,933
สมาชิกชมรมคนอื่นๆ ที่ไปอันนาปุรณะทำไม่สำเร็จ

185
00:14:56,016 --> 00:14:59,225
ทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัย
แต่ไม่มีใครไปถึงยอดเขา

186
00:14:59,308 --> 00:15:01,850
ฉันขอยกแก้วให้อิโนอูเอะกับฮาบุ

187
00:15:01,933 --> 00:15:05,058
- ขอบใจนะ ดื่ม
- สุดยอด

188
00:15:05,141 --> 00:15:06,516
ฮาบุแก้แค้นได้สำเร็จ

189
00:15:06,600 --> 00:15:07,600
เก่งมากหนุ่มๆ

190
00:15:07,683 --> 00:15:09,683
โชคดีที่พวกนายมากอบกู้กับภาพลักษณ์ของชมรม

191
00:15:09,766 --> 00:15:11,266
คนอื่นๆ ควรเอาเป็นแบบอย่างนะ

192
00:15:11,350 --> 00:15:14,641
- เราระวังตัวน่ะ ปลอดภัยไว้ก่อน
- ใช่ แค่ทำตัวเป็นมืออาชีพ

193
00:15:14,725 --> 00:15:18,433
แต่กำแพงปีศาจมันเจ๋งจริงๆ
แถมสภาพอากาศยังเป็นแบบนั้นอีก

194
00:15:18,516 --> 00:15:20,600
แหม พวกเขาก็แค่โชคดีน่ะ

195
00:15:20,683 --> 00:15:21,850
ไม่เกี่ยวกับโชคเลย

196
00:15:23,308 --> 00:15:26,475
เราตั้งค่ายพักแรมชั่วคราว
และรอเวลาที่เหมาะสม

197
00:15:26,975 --> 00:15:30,391
เราต้องการวันที่อากาศดี
พระอาทิตย์ละลายหิมะและเส้นทางปลอดโปร่ง

198
00:15:30,475 --> 00:15:32,641
รอให้หิมะที่เหลือแข็งตัวหนึ่งคืน

199
00:15:32,725 --> 00:15:35,058
หิมะจะได้ไม่ถล่มใส่เรา จากนั้นถึงจะไปได้

200
00:15:35,141 --> 00:15:37,975
แต่หิมะดันเริ่มตกตอนกลางวัน
เราก็เลยลำบากสุดๆ

201
00:15:38,058 --> 00:15:40,391
ใช่ ผงหิมะน่ารำคาญจริงๆ

202
00:15:40,475 --> 00:15:43,933
- แต่มันอยู่ที่เราเดินหน้าเร็วแค่ไหน เราต้องรีบ
- เราไม่ชักช้าเลย

203
00:15:44,600 --> 00:15:47,516
ส่วนที่ยากที่สุดคือน้ำตกน้ำแข็ง
ที่มีชะง่อนผาตรงปลาย

204
00:15:47,600 --> 00:15:49,558
พวกคุณน่าจะได้เห็น มันคืออุปสรรคตัวจริง

205
00:15:49,641 --> 00:15:51,350
แต่โชคดีที่ผมหาทางฝ่าไปได้

206
00:15:51,433 --> 00:15:55,058
มองเห็นไม่ง่ายหรอก แต่เราต้องลอง
ผมไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อล้มเหลว

207
00:15:55,558 --> 00:15:57,600
แล้วตอนนั้นนายอยู่ไหน อิโนอูเอะ

208
00:15:58,600 --> 00:15:59,891
มาๆ ชนแก้ว

209
00:16:00,433 --> 00:16:01,391
เดี๋ยวนะ

210
00:16:01,475 --> 00:16:05,183
อิโนอูเอะจัดการเรื่องต่างๆ ได้ดีมากนะ
แต่ผมมักจะนำหน้าไปก่อน ก็เลย…

211
00:16:05,683 --> 00:16:08,016
เหมือนนายปีนกำแพงคนเดียวเลยนะ

212
00:16:08,100 --> 00:16:10,641
เปล่านะ แต่จะว่าไปก็ใช่

213
00:16:10,725 --> 00:16:11,725
ฮาบุ

214
00:16:11,808 --> 00:16:14,058
อะไร ก็มันจริง ผมอยู่ข้างหน้าตลอดทางเลย

215
00:16:24,891 --> 00:16:26,766
- คิดอะไรของนายอยู่
- อะไร

216
00:16:26,850 --> 00:16:30,100
โหดกับคู่หูของนายให้น้อยๆ หน่อย
ความมุ่งมั่นเพื่อทีมอยู่ไหนเนี่ย

217
00:16:30,183 --> 00:16:32,891
ผมไม่ได้อยากวิจารณ์อิโนอูเอะนะ ก็แค่…

218
00:16:33,891 --> 00:16:35,600
แต่เข้าใจใช่ไหมว่าทำไมเขาถึงเสียใจ

219
00:16:35,683 --> 00:16:38,975
ผมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น ช่วยไม่ได้ถ้ามันน่าเสียใจ

220
00:16:39,600 --> 00:16:41,558
เขามองไปรอบๆ อย่างตื่นตระหนก

221
00:16:42,308 --> 00:16:43,766
เขาหากุญแจไม่เจอ

222
00:16:43,850 --> 00:16:47,141
เราหาทุกที่เลย
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขาเจอมันในกระเป๋า

223
00:16:47,225 --> 00:16:48,058
นายเชื่อเหรอ

224
00:16:49,433 --> 00:16:53,516
พูดถึงทีมแล้ว
บุนทาโร่ไม่ยอมหยุดพูดเรื่องปีนเขากับนายแน่

225
00:16:53,600 --> 00:16:56,641
ไม่มีทาง เขายังเด็กเกินไป
เขาจะถ่วงให้ผมช้าลง

226
00:16:57,308 --> 00:17:00,100
ฉันก็พอรู้จักนักปีนเขาอายุน้อยที่เก่งมากอยู่บ้างนะ

227
00:17:00,183 --> 00:17:02,016
เคยมีคนนึงตามหาฉัน

228
00:17:02,100 --> 00:17:04,225
เขาอยากเข้าชมรม แต่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ

229
00:17:04,725 --> 00:17:06,350
เขาพูดว่าไงแล้วนะ

230
00:17:06,433 --> 00:17:10,016
"คุณอิโต้ ตอบตกลงเถอะครับ
ให้ผมเข้าชมรมของคุณเถอะ"

231
00:17:11,683 --> 00:17:14,308
ลองคิดดูละกันนะ เขาต้องชอบแน่

232
00:17:14,891 --> 00:17:16,308
มีความเสี่ยงเสมอแหละ

233
00:17:16,391 --> 00:17:17,808
นึกภาพว่าตัวนายผูกไว้ด้วยกันสิ

234
00:17:17,891 --> 00:17:20,641
คู่หูของนายบาดเจ็บหรือหมดสติ
เขาปีนกลับขึ้นไปไม่ได้

235
00:17:20,725 --> 00:17:22,850
เขาห้อยต่องแต่งอยู่ที่ปลายเชือก

236
00:17:22,933 --> 00:17:25,225
มันดึงนายเข้าไป นายเจอปัญหาใหญ่แล้วละ

237
00:17:25,308 --> 00:17:27,808
แล้วนายจะทำยังไง จะตัดเชือกรึเปล่า

238
00:17:27,891 --> 00:17:29,475
แบบนั้นเหรอ ไม่รู้สิ

239
00:17:30,266 --> 00:17:33,725
ถ้านายไม่รีบจัดการ นายจะร่วงลงไปทั้งคู่
นายต้องตัดสินใจ

240
00:17:33,808 --> 00:17:36,516
ผมไม่ตัดเชือกหรอก ไม่มีทาง ผมทำไม่ได้

241
00:17:36,600 --> 00:17:39,808
ถ้านายอยู่ที่ปลายเชือกอีกฝั่ง ฉันจะไม่ลังเลเลย

242
00:17:42,433 --> 00:17:43,558
ผมจะตัดเชือก

243
00:17:47,933 --> 00:17:49,891
ไม่มีประโยชน์ที่จะตายทั้งคู่

244
00:17:53,725 --> 00:17:57,975
ถ้านายอยู่ที่ปลายเชือกอีกฝั่งล่ะ
นายอยากให้คู่หูของนายคิดให้ดีอีกทีไหม

245
00:17:58,058 --> 00:18:00,475
ไม่ เพราะไม่มีทางออกอื่นหรอก

246
00:18:03,308 --> 00:18:07,225
ถ้าผมตกลงไป ไม่ต้องลังเลนะ
ผมจะไม่ถือโทษโกรธใครหรอก

247
00:18:10,433 --> 00:18:11,475
อีกแก้วไหม

248
00:18:12,100 --> 00:18:13,225
เอาสิ

249
00:18:20,891 --> 00:18:21,850
ฮาบุ

250
00:18:23,016 --> 00:18:25,558
ฉันอยากแสดงความยินดีกับนายเรื่องกำแพงปีศาจ

251
00:18:26,058 --> 00:18:27,891
ฉันชื่อฮาเซ ฮาเซ ซึเนโอะ

252
00:18:29,308 --> 00:18:30,141
อ๋อ

253
00:18:30,641 --> 00:18:32,766
เส้นทางทาคิซาว่าฤดูร้อนที่แล้วใช่ไหม

254
00:18:33,308 --> 00:18:35,933
สถิติความเร็วใหม่ เก่งมาก

255
00:18:38,100 --> 00:18:40,891
ฉันดีใจที่ได้เจอนายนะ ฉันอยากรู้ว่า…

256
00:18:40,975 --> 00:18:43,516
หน้าผาหินแบบนั้นมีไม่มาก แม้แต่ในยุโรป

257
00:18:44,016 --> 00:18:46,016
นายทำได้ยังไง บอกหน่อยสิ

258
00:18:47,933 --> 00:18:49,475
เคยปีนเขาหน้าหนาวไหม

259
00:18:52,808 --> 00:18:54,516
ฉันไม่อยากเสี่ยง

260
00:18:54,600 --> 00:18:56,641
ฉันตั้งค่ายพักแรมชั่วคราวและรอ

261
00:18:57,141 --> 00:19:00,600
ฉันต้องการวันที่อากาศดี
พระอาทิตย์ละลายหิมะและเส้นทางปลอดโปร่ง

262
00:19:24,225 --> 00:19:26,016
เส้นทางสุดท้ายต้องใช้เทคนิคนิดหน่อย

263
00:19:26,100 --> 00:19:29,766
นายต้องไม่ชะลอความเร็ว
แต่นายก็รู้เรื่องความเร็วดีอยู่แล้วละ

264
00:19:30,308 --> 00:19:31,766
ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ

265
00:19:32,808 --> 00:19:34,433
จะลองไปปีนกำแพงปีศาจเหรอ

266
00:19:35,891 --> 00:19:37,475
ใช่ ฉันจะไปพรุ่งนี้

267
00:19:40,100 --> 00:19:41,850
ดีแล้ว ไปกับใครล่ะ

268
00:19:45,600 --> 00:19:47,183
ไม่มี ฉันจะไปคนเดียว

269
00:20:01,391 --> 00:20:03,891
และตอนนี้ก็มาถึงข่าวกีฬาประจำสัปดาห์

270
00:20:03,975 --> 00:20:05,975
ใช่แล้ว และนั่นไม่ใช่การพูดเกินจริงเลย

271
00:20:06,058 --> 00:20:08,766
นักไต่เขาหนุ่มดาวรุ่ง ฮาเซ ซึเนโอะ

272
00:20:08,850 --> 00:20:12,808
เพิ่งพิชิตกำแพงปีศาจชื่อดัง
ในฤดูหนาวได้ ด้วยตัวเองคนเดียว

273
00:20:12,891 --> 00:20:13,725
เป็นคนแรก

274
00:20:13,808 --> 00:20:16,433
พิชิตกำแพงปีศาจคนเดียวเนี่ยนะ สุดยอดไปเลย

275
00:20:16,516 --> 00:20:19,808
ผมว่าเขาไม่หยุดแค่นี้แน่
คุณจะได้ฟังเรื่องของเขาอีกเยอะเลย

276
00:20:19,891 --> 00:20:22,391
ฮาเซ ซึเนโอะ นักปีนเขาที่น่าจับตามอง

277
00:20:22,475 --> 00:20:23,725
ต่อไปเป็นผลการแข่งเบสบอล

278
00:20:23,808 --> 00:20:26,766
ทีมบัฟฟาโล่ส์จากโอซาก้า
เพิ่งผ่านเข้ารอบไปแข่งแปซิฟิกลีค

279
00:20:26,850 --> 00:20:30,600
ด้วยสองสไตรค์ที่สุดยอด
จากซากามูระ นักกีฬาใหม่…

280
00:20:43,641 --> 00:20:45,683
(ฮาบุ โจจิ)

281
00:21:03,141 --> 00:21:04,058
หนึ่งสัปดาห์เหรอ

282
00:21:04,641 --> 00:21:06,350
อยู่ๆ ก็มาขอลางานแบบนี้เนี่ยนะ

283
00:21:06,433 --> 00:21:08,683
บ้ารึเปล่า แล้วจะลาไปทำอะไรกันแน่

284
00:21:09,225 --> 00:21:11,475
ไปปีนเขาครับ ให้ผมไปเถอะนะครับ

285
00:21:11,558 --> 00:21:13,850
ไปปีนเขาเหรอ ฉันคงฝันไปนะเนี่ย

286
00:21:14,350 --> 00:21:16,683
ไม่ได้ ฉันต้องการกำลังคนที่นี่ ไม่มีทาง

287
00:21:16,766 --> 00:21:19,600
กลับไปทำงานได้แล้ว
ต้องขนของลงจากรถบรรทุกอีกสามคัน

288
00:21:23,183 --> 00:21:24,183
ผมขอลาออกครับ

289
00:21:48,350 --> 00:21:51,016
- บอกเขาว่าผมติดประชุมอยู่
- ได้ค่ะ

290
00:21:57,975 --> 00:21:59,433
ไม่ ผมชอบเขานะ

291
00:21:59,516 --> 00:22:01,975
แต่เขา… จะพูดยังไงดีล่ะ

292
00:22:02,475 --> 00:22:05,891
เขาไม่รู้ว่าต้องหยุดเมื่อไหร่
เขาต้องปีนเขาตลอด

293
00:22:06,641 --> 00:22:09,141
ผมเคยเกือบโดนไล่ออกจากงาน
เพราะเขาด้วยนะ

294
00:22:09,225 --> 00:22:11,391
คุณก็เลยเลิกไปกับเขาเหรอครับ

295
00:22:12,933 --> 00:22:15,475
ไม่ พอเวลาผ่านไป
ในที่สุดผมก็ได้รู้อะไรบางอย่าง

296
00:22:16,266 --> 00:22:18,225
คู่หูปีนเขาของเขาไม่ได้สำคัญอะไรนัก

297
00:22:18,308 --> 00:22:19,683
ผมไม่ได้สำคัญไปกว่าคนอื่น

298
00:22:20,183 --> 00:22:23,183
เราอยู่ตรงนั้นเพื่อช่วยให้เขา
ปีนได้สูงขึ้น แค่นั้นแหละ

299
00:22:23,683 --> 00:22:26,183
ผมไม่อยากใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ข้างหลังเขาน่ะ

300
00:22:26,266 --> 00:22:27,350
ผมก็เลยเลิก

301
00:22:28,350 --> 00:22:29,266
หลังจากนั้น

302
00:22:30,433 --> 00:22:32,850
ก็ไม่ค่อยเหลือใครปีนเขากับเขาแล้ว

303
00:22:40,016 --> 00:22:41,600
คุณฮาบุ

304
00:22:43,016 --> 00:22:44,016
คุณฮาบุ

305
00:22:44,100 --> 00:22:45,516
บุนทาโร่ เป็นไงบ้าง

306
00:22:46,433 --> 00:22:47,391
สวัสดี เรียวโกะ

307
00:22:47,475 --> 00:22:50,516
ขอโทษนะคะ คุณฮาบุ
ฉันไม่อยากให้เขารบกวนคุณเลย

308
00:22:50,600 --> 00:22:52,183
จะไปปีนวินด์วอลส์เหรอครับ

309
00:22:52,850 --> 00:22:55,266
ให้ผมไปปีนเขากับคุณนะ
ผมจะทำตามที่คุณบอกทุกอย่าง

310
00:22:56,183 --> 00:22:58,766
แล้วอิโนอูเอะล่ะ
เขาจะว่ายังไงถ้านายมาแทนเขา

311
00:22:59,433 --> 00:23:00,808
เดี๋ยวเขาก็มาแล้วละ

312
00:23:01,808 --> 00:23:03,850
ผมรู้นะครับว่าคุณไม่มีคู่หู

313
00:23:04,391 --> 00:23:05,891
ให้ผมไปเถอะนะครับ

314
00:23:07,933 --> 00:23:12,141
นายยังไม่พร้อมจะปีนเส้นทางแบบนี้หรอก
มันต้องใช้เทคนิคมาก ฉันพานายไปไม่ได้

315
00:23:17,058 --> 00:23:19,391
ผมฝึกซ้อมมาหลายสัปดาห์แล้ว
ผมเก่งขึ้นแล้วนะครับ

316
00:23:22,058 --> 00:23:25,266
ที่จับก็แทบจะมองไม่เห็น
หินก็แตกง่าย มันอันตรายเกินไป

317
00:23:25,850 --> 00:23:28,350
มีเหตุผลหน่อยแล้วกลับบ้านไปซะ พี่สาวนายรออยู่

318
00:23:30,266 --> 00:23:31,891
งั้นผมไปคนเดียวก็ได้

319
00:23:40,975 --> 00:23:42,016
นี่ บุนทาโร่

320
00:23:48,891 --> 00:23:50,225
เคยปีนผาไหม

321
00:23:56,308 --> 00:23:58,850
มีที่จับอยู่ขวามือของนาย สูงขึ้นอีก!

322
00:24:00,683 --> 00:24:01,683
นั่นแหละ

323
00:24:03,891 --> 00:24:05,266
ไปต่อเลย อย่างนั้นแหละ

324
00:24:12,516 --> 00:24:13,641
นายเก่งขึ้นนะ

325
00:24:13,725 --> 00:24:15,850
- ขอบคุณครับ คุณฮาบุ
- ไม่ จริงๆ นะ

326
00:24:15,933 --> 00:24:18,266
นายจัดการได้ดี มันไม่ง่ายเลยนะ

327
00:24:18,350 --> 00:24:19,975
เพราะผมมีครูดีน่ะครับ

328
00:24:20,475 --> 00:24:23,016
ผมคิดว่าผมปีนเขากับคุณได้ทุกที่เลย

329
00:24:23,100 --> 00:24:24,975
เทือกเขาแอลป์ หรือแม้แต่หิมาลัย

330
00:24:25,058 --> 00:24:27,308
เราปีนเขาเอเวอเรสต์ด้วยกันก็ได้นะครับ

331
00:24:27,391 --> 00:24:30,141
ใช่ เราต้องผ่านชะง่อนผานี้ไปให้ได้ก่อน

332
00:24:30,933 --> 00:24:32,766
จะมัวเอ้อระเหยไม่ได้ถ้าอยากกลับเร็วๆ

333
00:24:32,850 --> 00:24:35,100
นายยังเด็กเกินกว่าจะตั้งค่ายพักแรมชั่วคราว

334
00:25:12,016 --> 00:25:13,975
เก่งมาก นายผ่านส่วนที่ยากที่สุดได้แล้ว

335
00:25:14,600 --> 00:25:17,391
ผมเก็บมาได้เกือบหมด ขาดแค่สองอัน
ขอโทษนะครับ

336
00:25:17,475 --> 00:25:19,141
ไม่เป็นไร เรายังมีเหลือมากพอ

337
00:25:19,641 --> 00:25:22,308
ข้างบนมีทางลาดเล็กๆ อีกจุด
จากนั้นก็จะง่ายขึ้นแล้ว

338
00:25:22,808 --> 00:25:23,891
อยากพักไหม

339
00:25:24,391 --> 00:25:27,266
ไม่ครับ ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยพักก็ได้

340
00:25:28,433 --> 00:25:29,433
โอเค กลับไปลุยกันต่อ

341
00:25:30,391 --> 00:25:31,266
นี่

342
00:25:52,683 --> 00:25:54,141
ผ่อนเชือกให้ฉันหน่อย

343
00:26:09,683 --> 00:26:10,600
บุนทาโร่!

344
00:26:14,891 --> 00:26:16,475
บุนทาโร่ ได้ยินไหม

345
00:26:21,850 --> 00:26:23,308
บุนทาโร่ ตอบฉันด้วย!

346
00:26:28,641 --> 00:26:29,641
ผมอยู่นี่

347
00:26:30,225 --> 00:26:31,266
บาดเจ็บรึเปล่า

348
00:26:32,308 --> 00:26:33,391
ขาผม

349
00:26:35,141 --> 00:26:36,850
เอื้อมถึงหน้าผาหินไหม

350
00:26:36,933 --> 00:26:39,350
ขอโทษนะครับฮาบุ ผมขอโทษ

351
00:26:40,183 --> 00:26:42,058
เอื้อมถึงหน้าผาหินไหม

352
00:26:43,766 --> 00:26:44,600
ไม่ครับ

353
00:26:45,225 --> 00:26:46,350
มันไกลเกินไป

354
00:26:51,100 --> 00:26:54,225
โอเค นายปีนกลับขึ้นมา
ด้วยเงื่อนเชือกพรูสิคได้ไหม

355
00:27:36,433 --> 00:27:37,308
เอาละ

356
00:27:38,058 --> 00:27:39,891
ไม่เป็นไร เราปลอดภัยทั้งคู่แล้ว

357
00:27:41,308 --> 00:27:43,308
บุนทาโร่ ได้ยินฉันไหม

358
00:27:44,058 --> 00:27:44,891
ครับ!

359
00:27:47,975 --> 00:27:49,100
ผมขอโทษ

360
00:27:51,350 --> 00:27:52,350
ผมผิดเอง

361
00:27:52,850 --> 00:27:54,433
ฉันจะพยายามดึงนายขึ้นมานะ

362
00:28:20,433 --> 00:28:22,516
บุนทาโร่ เชือกมันเสียดสีกับก้อนหิน

363
00:28:23,433 --> 00:28:25,183
ถ้าฉันดึงต่อ เชือกจะขาด

364
00:29:15,308 --> 00:29:17,891
ผมขอโทษ ผมไม่เก่งพอ

365
00:29:21,225 --> 00:29:24,016
เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว นายทำได้ดีมาก

366
00:29:24,725 --> 00:29:26,808
เราต้องแก้ปัญหาได้แน่ คอยดูสิ

367
00:29:31,350 --> 00:29:33,725
พอไปจากที่นี่ได้ เราจะไปเทือกเขาแอลป์กัน

368
00:29:35,183 --> 00:29:36,100
เราสองคน

369
00:29:37,183 --> 00:29:38,100
ใช่ เราจะไป

370
00:29:38,683 --> 00:29:39,725
เราจะไปใช่

371
00:29:41,391 --> 00:29:42,266
ฉันสัญญา

372
00:30:11,600 --> 00:30:12,850
ยกโทษให้ฉันด้วย บุนทาโร่

373
00:30:13,683 --> 00:30:14,683
ยกโทษให้ฉันด้วย

374
00:30:17,975 --> 00:30:19,141
บุนทาโร่!

375
00:30:21,433 --> 00:30:23,725
ไม่!

376
00:30:28,808 --> 00:30:29,725
ไม่!

377
00:30:30,683 --> 00:30:32,100
บุนทาโร่!

378
00:30:39,183 --> 00:30:41,558
ไปกับเรานะครับ คุณผู้หญิง

379
00:32:13,558 --> 00:32:17,766
(บราเธอร์ส - คาเฟ่)

380
00:32:17,850 --> 00:32:19,808
ไม่มีชื่อ มีแต่เงิน

381
00:32:20,391 --> 00:32:23,391
- แต่ฉันรู้ทันทีว่าเป็นเขา
- เขารู้สึกผิด

382
00:32:23,475 --> 00:32:25,475
เรื่องอะไร ที่น้องชายฉันตายน่ะเหรอ

383
00:32:27,225 --> 00:32:28,933
ตอนนั้นฉันก็อยากให้เขารู้สึกผิดนะ

384
00:32:29,433 --> 00:32:30,933
มันง่ายกว่า

385
00:32:31,558 --> 00:32:33,641
แต่ฉันก็คิดได้ว่ามันไม่ใช่ความผิดใคร

386
00:32:34,308 --> 00:32:36,433
บุนทาโร่ยืนกรานจะไปกับเขาให้ได้

387
00:32:36,933 --> 00:32:39,225
คุณห้ามใครไม่ให้ทำสิ่งที่อยากทำไม่ได้หรอก

388
00:32:39,308 --> 00:32:42,058
ถึงมันจะไร้สาระ ถึงมันจะอันตรายก็ตาม

389
00:32:45,350 --> 00:32:47,183
เขาชื่นชอบฮาบุมาก

390
00:32:47,850 --> 00:32:51,600
เขาอยากทำทุกอย่างที่ฮาบุทำ
เขาเหมือนฮาบุจริงๆ

391
00:32:52,725 --> 00:32:55,725
เขาอยากปีนเขาตลอด ปีนขึ้นไปให้สูงขึ้น

392
00:32:56,225 --> 00:32:57,100
เพื่ออะไรกันนะ

393
00:32:58,266 --> 00:33:01,350
แต่นั่นแหละ มีจดหมายส่งมาเรื่อยๆ อยู่สองสามปี

394
00:33:01,433 --> 00:33:04,641
ตอนแรกส่งจากญี่ปุ่น จากนั้นก็เนปาล
แต่สามปีที่ผ่านมาไม่มีแล้ว

395
00:33:04,725 --> 00:33:08,600
จากเนปาลเหรอ คุณมีที่อยู่ไหม
อะไรก็ได้ที่จะช่วยให้ผมหาเขาเจอ

396
00:33:08,683 --> 00:33:11,600
ไม่เคยมีที่อยู่ ข้อความ หรือลายเซ็นเลย

397
00:33:12,100 --> 00:33:13,766
ขอโทษนะ แต่ฉันช่วยคุณไม่ได้

398
00:33:15,141 --> 00:33:15,975
เอาละ…

399
00:33:18,766 --> 00:33:20,183
ที่จริงคุณไม่เคยบอกเลย

400
00:33:20,683 --> 00:33:23,183
ว่าทำไมถึงตามหาฮาบุ
จะเอาไปเขียนบทความเหรอคะ

401
00:33:23,266 --> 00:33:26,058
เขาอาจให้ข้อมูลสำคัญกับเราเกี่ยวกับ…

402
00:33:26,141 --> 00:33:27,183
เกี่ยวกับอะไรคะ

403
00:33:27,266 --> 00:33:29,683
คุณรู้ใช่ไหมว่า
การปีนเอเวอเรสต์ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 53

404
00:33:29,766 --> 00:33:30,850
ไม่ค่ะ

405
00:33:31,808 --> 00:33:33,016
แต่นั่นแหละ

406
00:33:33,100 --> 00:33:35,725
มีนักปีนเขาอีกคนที่อาจจะเคย…

407
00:33:37,100 --> 00:33:38,350
ช่างมันเถอะครับ

408
00:33:39,350 --> 00:33:42,475
ขอให้เจอสิ่งที่คุณตามหาอยู่นะคะ ลาก่อน

409
00:33:45,100 --> 00:33:46,266
ผมก็หวังอย่างนั้นเหมือนกัน

410
00:33:47,183 --> 00:33:48,058
จริงด้วย

411
00:33:48,558 --> 00:33:51,225
จดหมายฉบับสุดท้ายมีข้อความอยู่
ซึ่งเป็นฉบับเดียวที่มี

412
00:33:51,308 --> 00:33:55,600
และเขาบอกว่าจะส่งเงิน
จากที่ที่เขากำลังจะไปมาให้อีกไม่ได้

413
00:33:55,683 --> 00:33:57,433
และเขาขอโทษ แค่นั้นค่ะ

414
00:34:26,516 --> 00:34:27,600
สมัยนั้น

415
00:34:27,683 --> 00:34:30,141
หนึ่งในความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการปีนเขา

416
00:34:30,641 --> 00:34:34,558
คือการปีนภูเขาทิศเหนืออันยิ่งใหญ่สามลูก
ของเทือกเขาแอลป์ในฤดูหนาว คนเดียว

417
00:34:35,058 --> 00:34:36,183
ไอเกอร์

418
00:34:36,266 --> 00:34:37,266
แมทเทอร์ฮอร์น

419
00:34:37,975 --> 00:34:39,266
และกรันเดส จอรัสส์

420
00:34:39,766 --> 00:34:41,391
ไตรคีรีแห่งฤดูหนาวอันโด่งดัง

421
00:34:54,558 --> 00:34:57,016
ฮาบุออกเดินทางไปยุโรปเพื่อลองท้าทาย

422
00:34:57,683 --> 00:34:59,308
แต่ไม่ใช่เขาคนเดียวที่ไป

423
00:34:59,808 --> 00:35:01,850
ฮาเซ ซึเนโอะก็ไปที่นั่นเหมือนกัน

424
00:35:34,183 --> 00:35:37,100
ครั้งนี้ ฮาบุได้ออกตัวก่อนคู่แข่ง

425
00:35:37,891 --> 00:35:39,266
หลังจากพิชิตภูเขาได้สองลูก

426
00:35:39,350 --> 00:35:41,100
เขาก็อยู่บนวอล์คเกอร์สเปอร์

427
00:35:41,183 --> 00:35:42,350
ชัยชนะอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว

428
00:40:01,475 --> 00:40:03,683
นี่ มีใครอยู่ไหม

429
00:40:04,641 --> 00:40:05,641
นี่!

430
00:40:06,225 --> 00:40:09,725
มาช่วยผมที!

431
00:40:11,933 --> 00:40:13,058
ฮาบุ

432
00:40:23,308 --> 00:40:24,350
คุณฮาบุ

433
00:40:26,933 --> 00:40:28,433
พาผมไปกับคุณนะ คุณฮาบุ

434
00:40:31,350 --> 00:40:33,058
ไม่ นายไม่ได้อยู่ตรงนี้

435
00:40:33,683 --> 00:40:35,058
พาผมไปด้วยนะครับ

436
00:40:36,141 --> 00:40:37,641
- ฉันขอโทษ
- ขอร้องล่ะ

437
00:40:37,725 --> 00:40:38,725
ฉันขอโทษ

438
00:40:40,350 --> 00:40:42,600
- เราจะไปเทือกเขาแอลป์กันใช่ไหม
- ไม่!

439
00:40:42,683 --> 00:40:44,600
ไม่! ไปให้พ้น!

440
00:40:46,225 --> 00:40:47,516
ตอบสิ ฮาบุ

441
00:40:48,600 --> 00:40:49,725
นี่ ฮาบุ!

442
00:42:20,725 --> 00:42:22,433
เมื่อหน่วยกู้ภัยภูเขามาถึง

443
00:42:22,516 --> 00:42:25,391
ฮาบุก็อยู่บนหน้าผาหินสามวันห้าชั่วโมงแล้ว

444
00:42:25,975 --> 00:42:29,516
ถ้าเป็นคนอื่นคงตาย
เพราะความหนาวไปนานแล้ว แต่ไม่ใช่เขา

445
00:42:29,600 --> 00:42:31,516
ทีมของฮาเซเห็นเขาตอนออกไปลาดตระเวน

446
00:42:31,600 --> 00:42:34,391
(เรื่องราวการช่วยเหลือนักปีนเขา
ชาวญี่ปุ่นบนวอล์คเกอร์สเปอร์)

447
00:42:34,475 --> 00:42:36,725
เขาติดหนี้ชีวิตคู่แข่ง ตลกใช่ไหมล่ะ

448
00:42:45,100 --> 00:42:48,308
ฮาบุแพ้การปีนเขาครั้งนี้
แต่นับว่าเป็นปาฏิหาริย์ที่เขายังมีชีวิตอยู่

449
00:43:03,725 --> 00:43:06,433
(ไลฟ์
ฮาเซ ซึเนโอะชนะขาดลอย)

450
00:43:11,433 --> 00:43:14,308
(ร้านขายอุปกรณ์ปีนเขา
กาคุซูอิคัง)

451
00:44:42,100 --> 00:44:44,016
มาที่วงการปีนเขากันบ้าง

452
00:44:44,100 --> 00:44:44,933
(ข่าวสด)

453
00:44:45,016 --> 00:44:46,850
เกิดโศกนาฏกรรมบนเอเวอเรสต์เมื่อวานนี้

454
00:44:46,933 --> 00:44:50,266
นักปีนเขาดาวรุ่งชาวญี่ปุ่น ฮาเซ ซึเนโอะ

455
00:44:50,350 --> 00:44:52,600
เสียชีวิตจากเหตุหิมะถล่มสุดสยอง

456
00:44:52,683 --> 00:44:56,183
ขณะพยายามปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้
ที่ขึ้นชื่อว่าโหดมากเพียงคนเดียว

457
00:44:56,266 --> 00:44:57,933
หลังจากค้นหาอยู่หลายชั่วโมง

458
00:44:58,016 --> 00:45:01,516
ในที่สุดทีมกู้ภัยก็พบร่างไร้ชีวิตของนักปีนเขา

459
00:45:01,600 --> 00:45:04,975
ที่ระดับความสูงกว่า 6,000 เมตร
ในหุบเขาทางทิศตะวันตก

460
00:45:05,058 --> 00:45:09,141
ที่มีฉายาว่า "หุบเขาแห่งความเงียบ"
ซึ่งวันนี้ส่งเสียงดังกึกก้องอย่างโศกเศร้า

461
00:45:22,016 --> 00:45:25,725
มันไม่ได้เปลี่ยนอะไรสำหรับเขาเลย
เหมือนการแข่งขันยังไม่จบ

462
00:45:25,808 --> 00:45:28,975
นั่นคือเหตุผลที่เขาไป
เพื่อปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้ให้สำเร็จ

463
00:45:29,558 --> 00:45:32,683
- จริงเหรอ ไม่มีใครปีนเขาได้ในฤดูหนาวนะ
- เขาทำได้

464
00:45:32,766 --> 00:45:34,475
อาจจะใช่ แต่เขาก็ยังไม่เคยทำ

465
00:45:34,558 --> 00:45:36,808
และนายก็ยังหากล้องไม่เจอ

466
00:45:37,766 --> 00:45:39,475
เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะถอดใจง่ายๆ

467
00:45:39,558 --> 00:45:42,725
ตอนนี้เขาแก่เกินไปแล้ว
และไม่มีใครสนับสนุนเขาหรอก

468
00:45:42,808 --> 00:45:46,350
ฉันโทรหาสำนักงานท่องเที่ยวกาฐมาณฑุแล้ว
ที่นั่นออกใบอนุญาตปีนเขา

469
00:45:46,433 --> 00:45:49,141
- ฮาบุยื่นขอเมื่อสามปีก่อน
- เพื่อปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้เหรอ

470
00:45:49,225 --> 00:45:51,850
ฉันไม่รู้ แต่คำขอถูกปฏิเสธ

471
00:45:52,391 --> 00:45:55,100
พวกเขาห้ามไม่ให้เขาทำอะไรที่อันตราย

472
00:45:55,933 --> 00:45:57,850
- เล่นอะไรของนายอยู่เนี่ย
- อะไร

473
00:45:57,933 --> 00:45:59,350
ไม่มีใครเจอนายมาเดือนนึงแล้ว

474
00:45:59,433 --> 00:46:03,016
นายแยกตัวไปกับเอกสารของนาย
ข้อมูลของนาย โทรไปนั่นทีโทรไปนี่ที

475
00:46:03,100 --> 00:46:06,141
นายรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา
แต่นายจะไม่มีวันหาเขาเจอหรอก

476
00:46:06,225 --> 00:46:09,308
- เขาต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งใช่ไหมล่ะ
- นายไม่มีเบาะแสสักนิดเดียว

477
00:46:09,808 --> 00:46:13,016
ขอทีเถอะ ลืมเรื่องฮาบุกับเรื่องกล้องนี่ไปซะ

478
00:46:13,100 --> 00:46:15,725
กลับไปทำสิ่งที่นายถนัด ถ่ายรูปสวยๆ

479
00:46:15,808 --> 00:46:17,433
นั่นคือสิ่งที่คนต้องการ

480
00:47:12,975 --> 00:47:13,850
ฮัลโหล

481
00:47:14,475 --> 00:47:15,475
ใช่ ผมเอง

482
00:47:16,516 --> 00:47:18,350
ได้ แน่นอน พรุ่งนี้ผมไปที่นั่นได้

483
00:47:20,308 --> 00:47:22,933
เรื่องเอเวอเรสต์ของผมน่าสนใจไหม
อยากฟังอีกไหม

484
00:47:23,016 --> 00:47:25,266
คุณเล่าสนุกมากค่ะ

485
00:47:26,725 --> 00:47:30,725
พอดีฉันเจอจดหมายฉบับสุดท้ายของฮาบุ
ฉบับที่มีข้อความน่ะค่ะ

486
00:47:31,225 --> 00:47:33,350
ปรากฏว่าฉันเก็บมันไว้ และ…

487
00:47:33,433 --> 00:47:36,641
- มีที่อยู่ไหมครับ
- ไม่มีค่ะ แต่ฉันสังเกตเห็นบางอย่าง

488
00:47:37,141 --> 00:47:37,975
ดูสิคะ

489
00:47:38,475 --> 00:47:41,975
จดหมายฉบับอื่นมาจากกาฐมาณฑุ
แต่ฉบับนี้มาจากที่อื่น

490
00:47:42,058 --> 00:47:44,100
ฉันคิดว่าคุณน่าจะสนใจ

491
00:47:44,641 --> 00:47:45,600
นัมเชบาซาร์

492
00:47:46,183 --> 00:47:47,308
รู้จักเหรอคะ

493
00:47:47,391 --> 00:47:49,641
มันเป็นหมู่บ้านสุดท้ายก่อนถึงเอเวอเรสต์

494
00:47:49,725 --> 00:47:52,058
เขาอยู่ที่นั่นเมื่อสามปีก่อน
ตอนนี้ก็อาจจะยังอยู่ก็ได้

495
00:49:04,850 --> 00:49:07,016
ถนนที่ไปเอเวอเรสต์มีเพียงเส้นเดียวเท่านั้น

496
00:49:07,100 --> 00:49:09,641
และต้องเดินอีกหนึ่งสัปดาห์เพื่อข้ามหุบเขาคุมบู

497
00:49:09,725 --> 00:49:10,808
ดินแดนของชาวเชอร์ปา

498
00:49:13,683 --> 00:49:16,600
ฮาบุหายตัวไป ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา

499
00:49:17,183 --> 00:49:20,141
แต่ถ้าเขายังอยู่ที่นั่น ผมต้องหาเขาเจอ

500
00:51:11,725 --> 00:51:12,725
มีใครอยู่ไหมครับ

501
00:51:17,183 --> 00:51:18,766
สวัสดีครับ มีใครอยู่ไหม

502
00:51:28,100 --> 00:51:29,350
ทำอะไรน่ะ

503
00:51:37,891 --> 00:51:41,308
สวัสดีครับ ผมเป็นนักข่าว ทำงานให้นิตยสารญี่ปุ่น

504
00:51:41,391 --> 00:51:42,516
ผมชื่อฟุกะมาจิ

505
00:51:45,433 --> 00:51:48,350
- ไปให้พ้น ฟุกะมาจิ
- ผมรบกวนไม่นานหรอก

506
00:51:48,433 --> 00:51:51,433
- ผมแค่อยากถามอะไรนิดหน่อยเพื่อเตรียม…
- ฉันไม่มีอะไรจะพูด

507
00:51:51,516 --> 00:51:53,683
ผมเห็นคุณที่กาฐมาณฑุกับผู้ชายคนนั้น

508
00:51:53,766 --> 00:51:56,975
กล้องตัวนั้นเป็นกล้องเวสต์พ็อกเก็ต
คุณเจอบนเอเวอเรสต์ใช่ไหม

509
00:51:57,475 --> 00:52:00,433
- เพราะนั่นแปลว่า…
- อะไร อย่ามายุ่งกับฉันน่ะ

510
00:52:01,683 --> 00:52:03,183
ฤดูหนาวนี้คุณวางแผน

511
00:52:03,266 --> 00:52:05,433
จะปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเอเวอเรสต์

512
00:52:05,516 --> 00:52:07,891
ผมไม่บอกใครหรอก
ผมแต่อยากทำข่าวการปีนเขา

513
00:52:07,975 --> 00:52:09,725
ให้ผมตามคุณไปนะ ผมจะอยู่ข้างหลังคุณ

514
00:52:09,808 --> 00:52:12,975
คุณจะไม่เห็นผมด้วยซ้ำ ผมจะแค่ถ่ายรูปเฉยๆ

515
00:52:14,433 --> 00:52:17,100
ถ้าคุณไปคนเดียวแล้วทำสำเร็จก็จะไม่มีใครรู้นะ

516
00:52:17,183 --> 00:52:20,433
คุณต้องการแบบนั้นเหรอ
คุณต้องการหลักฐานการปีนเขานะ

517
00:52:20,516 --> 00:52:21,725
คุณต้องการผม

518
00:52:22,766 --> 00:52:24,975
ฉันไม่ต้องการใครทั้งนั้น ทีนี้ก็ไปได้แล้ว

519
00:52:25,058 --> 00:52:27,891
ให้ผมไปปีนเขากับคุณนะ
ผมจะทำตามที่คุณบอกทุกอย่าง

520
00:52:33,016 --> 00:52:36,725
นายมาช้าไป
ฉันเลิกปีนเขานานแล้ว มันจบแล้วละ

521
00:52:36,808 --> 00:52:38,308
ไม่ เดี๋ยวก่อน อย่าทำแบบนั้น

522
00:52:38,391 --> 00:52:39,600
มันจบแล้ว เข้าใจไหม

523
00:52:39,683 --> 00:52:40,516
- แต่…
- ไปให้พ้น!

524
00:52:45,016 --> 00:52:46,183
โอเค

525
00:53:05,850 --> 00:53:07,433
ผมรู้ว่าคุณยังปีนเขาอยู่

526
00:53:07,516 --> 00:53:10,141
คุณห้ามผมไม่ให้มาไม่ได้หรอก
ผมจะไปที่นั่น ได้ยินไหม

527
00:53:10,225 --> 00:53:13,225
ฤดูหนาวนี้ผมจะรอคุณอยู่ที่เบสแคมป์นะ

528
00:53:29,433 --> 00:53:32,600
การปีนเขาเป็นการแข่งกัน
ปีนให้สูงที่สุดมานานแล้ว

529
00:53:33,183 --> 00:53:36,391
เมื่อไปถึงยอดเขา
คุณอาจคิดว่าการแข่งขันจบลงแล้ว

530
00:53:36,891 --> 00:53:38,141
แต่มันไม่ใช่แบบนั้น

531
00:53:40,100 --> 00:53:42,391
นักปีนเขามักจะเจอความท้าทายใหม่ๆ เสมอ

532
00:53:42,475 --> 00:53:45,225
ถ้าปีนให้สูงขึ้นไม่ได้
พวกเขาก็จะมองหาเส้นทางที่ยากที่สุด

533
00:53:45,308 --> 00:53:48,516
พวกเขาจะปีนให้เร็วขึ้น
ปีนคนเดียว ไม่ใช้ออกซิเจน

534
00:53:49,433 --> 00:53:51,016
พูดง่ายๆ คือ มันไม่มีวันจบ

535
00:53:53,016 --> 00:53:55,350
มีผู้พิชิตเอเวอเรสต์ได้ในปี 1953 จากฝั่งเนปาล

536
00:53:56,100 --> 00:53:57,558
พิชิตโดยไม่ใช้ออกซิเจนในปี 1978

537
00:53:58,683 --> 00:54:01,350
สองปีต่อมา
มีผู้พิชิตยอดเขาคนเดียวทางนอร์ตันคูลัวร์

538
00:54:09,350 --> 00:54:12,891
ในฤดูหนาวปี 1985
ฮาเซปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้ที่อันตราย

539
00:54:14,016 --> 00:54:15,391
เขาไม่มีวันได้กลับมา

540
00:54:20,683 --> 00:54:23,225
ภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้
ในฤดูหนาวจึงยังไม่มีใครพิชิตได้

541
00:54:23,308 --> 00:54:26,433
ฮาบุจะปีนมันคนเดียวโดยไม่ใช้ออกซิเจน

542
00:54:28,433 --> 00:54:30,725
เป็นความกล้าหาญที่ผมจะไม่ยอมพลาดแน่นอน

543
00:55:33,766 --> 00:55:36,391
- พยากรณ์อากาศว่าไง
- เราต้องรอ

544
00:55:36,475 --> 00:55:39,475
ทั้งลมทั้งเมฆมารวมตัวกันบนยอดเขาแบบนี้

545
00:55:39,558 --> 00:55:40,891
เดี๋ยวหิมะตกแน่นอน

546
00:55:40,975 --> 00:55:43,558
เราต้องรออีกสามวัน หรืออาจจะสี่

547
00:55:43,641 --> 00:55:46,766
บวกอีกหนึ่งวันเพื่อให้หิมะแข็งตัว เราจะรอ

548
00:55:51,725 --> 00:55:54,683
คิดว่าจะใช้เวลาปีนเขานานแค่ไหน
หนึ่งสัปดาห์เหรอ

549
00:55:54,766 --> 00:55:57,183
- สามคืนสี่วัน
- เป็นไปได้เหรอ

550
00:55:57,266 --> 00:55:58,933
นั่นเป็นทางเดียวที่เป็นไปได้

551
00:56:06,725 --> 00:56:11,308
นายรู้กฎของการปีนเขาคนเดียวไหม
ห้ามสื่อสาร ห้ามแทรกแซง

552
00:56:11,975 --> 00:56:15,350
นายถ่ายรูปของนายไป แค่นั้น
ถ้าฉันมีปัญหา นายก็อยู่เฉยๆ

553
00:56:15,850 --> 00:56:18,516
ถ้านายมีปัญหาก็อย่าหวังพึ่งฉัน เข้าใจไหม

554
00:56:18,600 --> 00:56:19,433
ครับ

555
00:56:23,600 --> 00:56:24,766
โอเค ราตรีสวัสดิ์

556
00:56:35,933 --> 00:56:37,766
อย่าด่วนตัดสินเขาเลยนะ

557
00:56:38,266 --> 00:56:40,766
เขาอยู่ที่นี่มาจะแปดปีแล้ว

558
00:56:40,850 --> 00:56:43,558
เขาเตรียมตัวมาแปดปี มีชีวิตอยู่เพื่อสิ่งนี้เท่านั้น

559
00:56:44,058 --> 00:56:46,016
การปีนเขาครั้งนี้เป็นทุกอย่างสำหรับเขา

560
00:56:46,100 --> 00:56:48,766
เขาไม่ยอมให้ใครมาขวางทางเขาได้หรอก

561
00:56:48,850 --> 00:56:50,183
ผมไม่ได้ตั้งใจจะ…

562
00:56:50,266 --> 00:56:51,600
ฉันรู้

563
00:56:52,391 --> 00:56:53,850
ดีแล้วละที่นายมา

564
00:56:54,808 --> 00:56:56,141
เขาจะไม่มีวันยอมรับหรอก

565
00:56:56,225 --> 00:56:58,433
แต่เขาจะต้องการรูปของนายถ้าเขาทำสำเร็จ

566
00:56:59,183 --> 00:57:00,683
แต่นายไม่เหมือนเขา

567
00:57:00,766 --> 00:57:02,641
ขีดจำกัดของนายไม่ใช่ขีดจำกัดของเขา

568
00:57:02,725 --> 00:57:04,933
อย่าพยายามตามเขาไปเด็ดขาด

569
00:57:05,016 --> 00:57:08,558
ถ้ารู้สึกว่าไปต่อไม่ได้ ก็อย่าไป กลับลงมา

570
00:57:08,641 --> 00:57:13,308
นายก็รู้ว่าการขาดออกซิเจน
ที่ความสูง 7,500 เมตรจะทำให้นายปวดหัว

571
00:57:13,391 --> 00:57:15,308
และไปต่อไม่ไหว

572
00:57:16,016 --> 00:57:17,016
มันเป็นเรื่องปกติ

573
00:57:18,350 --> 00:57:20,433
ถ้าสูงกว่า 8,000 เมตร นายก็อยู่ในเขตมรณะ

574
00:57:20,516 --> 00:57:23,350
ร่างกายคนเราไม่ได้ถูกออกแบบมา
ให้อยู่รอดที่ความสูงระดับนั้น

575
00:57:23,933 --> 00:57:26,475
นายต้องรีบ ไม่งั้นนายจะไม่ได้กลับมา

576
00:57:26,558 --> 00:57:27,516
เข้าใจไหม

577
00:57:28,183 --> 00:57:29,183
เข้าใจครับ

578
00:58:42,016 --> 00:58:42,975
พร้อมไหม

579
00:58:45,058 --> 00:58:46,058
แล้วนายล่ะ

580
00:58:46,975 --> 00:58:47,975
คิดว่าพร้อม

581
00:58:49,725 --> 00:58:51,516
สิ่งที่คุณทำอยู่มันเสี่ยงนะ

582
00:58:52,058 --> 00:58:54,016
ถ้าไม่เสี่ยงก็ไม่มีประโยชน์

583
00:58:54,600 --> 00:58:58,350
คุณทำไปทำไม ฮาเซตายแล้ว การแข่งขันจบแล้ว

584
00:58:58,433 --> 00:59:00,766
ทำไมนายถึงยืนกรานจะตามฉันไปล่ะ

585
00:59:00,850 --> 00:59:04,641
เพื่อรูปถ่ายลงนิตยสารไม่กี่รูปเหรอ
เพื่อค่าบทความเหรอ ทำไม

586
00:59:06,266 --> 00:59:07,475
มันมีอะไรมากกว่านั้น

587
00:59:09,266 --> 00:59:12,391
เมื่อเราได้ลิ้มรสมัน อย่างอื่นก็ไม่สำคัญแล้ว

588
00:59:14,100 --> 00:59:15,183
มันก็เป็นแบบนั้นแหละ

589
00:59:23,475 --> 00:59:24,933
คุณเจอมันที่นี่เหรอ

590
00:59:25,433 --> 00:59:28,475
กล้องอยู่บนเอเวอเรสต์ใช่ไหม มันเป็นกล้อง…

591
00:59:28,558 --> 00:59:31,516
นายถามจนฉันอารมณ์เสียแล้วว่ะ
มันไม่ใช่กล้องของใครทั้งนั้น

592
00:59:33,350 --> 00:59:35,308
เตรียมกระเป๋าด้วย เราจะไปกันพรุ่งนี้

593
01:07:29,016 --> 01:07:29,975
ให้ตายสิ

594
01:07:46,600 --> 01:07:47,516
ฮาบุ

595
01:08:35,558 --> 01:08:36,516
โธ่เอ๊ย

596
01:08:43,308 --> 01:08:44,225
ให้ตายสิ

597
01:09:20,016 --> 01:09:21,850
ฮาบุ สบายดีไหม หลับสบายไหม

598
01:09:21,933 --> 01:09:24,058
สบายดี เมื่อคืนสงบดี

599
01:09:24,141 --> 01:09:25,933
นายโชคดีนะ ที่นี่พายุแรงมาก

600
01:09:26,016 --> 01:09:27,308
นายทำได้ตามกำหนดการไหม

601
01:09:27,808 --> 01:09:29,600
ฉันออกตอนหกโมงเช้าตามแผน

602
01:09:29,683 --> 01:09:30,850
ถ้าอากาศไม่เปลี่ยนแปลง

603
01:09:30,933 --> 01:09:34,183
ฉันน่าจะผ่านวอร์ชิปร็อคได้สบาย
และไปถึงเกรย์ทาวเวอร์ก่อนค่ำ

604
01:09:34,266 --> 01:09:37,600
โอเค ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลง
ก็บอกฉันละ โชคดีนะ

605
01:10:45,350 --> 01:10:47,475
ฮาบุ ได้ยินไหม

606
01:10:47,558 --> 01:10:49,183
ได้ยิน มีอะไร

607
01:10:49,725 --> 01:10:51,475
อากาศกำลังแย่ลง

608
01:10:51,558 --> 01:10:54,725
มีพายุก่อตัวทางตอนใต้
ลมกระโชกแรง 200 กิโลเมตร

609
01:10:54,808 --> 01:10:58,058
- มันมุ่งหน้าไปหานาย อย่ามัวชักช้านะ
- รับทราบ

610
01:11:02,141 --> 01:11:03,183
บ้าเอ๊ย

611
01:13:10,766 --> 01:13:11,808
เร็วเข้าสิ!

612
01:13:13,975 --> 01:13:15,433
ขยับสิ!

613
01:14:38,391 --> 01:14:40,141
ฟุกะมาจิ

614
01:14:41,100 --> 01:14:43,100
เฮ้ย! ฟุกะมาจิ! ตื่นสิ!

615
01:14:43,183 --> 01:14:45,600
เป็นไงบ้าง คิดว่าปีนไหวไหม

616
01:14:45,683 --> 01:14:48,641
- ทิ้งผมไว้เถอะ
- อย่ามาเถียง ถอดกระเป๋าเป้นายออก

617
01:14:48,725 --> 01:14:51,975
- ไม่!
- ส่งขวานนายมาให้ฉัน มันเกะกะ

618
01:14:52,058 --> 01:14:54,850
ถอดยางรัดรองเท้ากันลื่นออก
เอาทุกอย่างมาให้ฉัน

619
01:14:54,933 --> 01:14:57,933
หยุดเถอะ คุณจะไม่รอดนะ เราจะติดอยู่ที่นี่ทั้งคู่

620
01:14:58,016 --> 01:14:59,891
จับแน่นๆ นะ ไม่เป็นไรหรอก

621
01:15:59,475 --> 01:16:00,308
ดื่มสิ

622
01:16:04,725 --> 01:16:06,266
ขอโทษนะ ผมผิดเอง

623
01:16:08,808 --> 01:16:10,600
ดื่มสิ นายต้องคืนน้ำให้ร่างกาย

624
01:16:28,350 --> 01:16:30,141
คุณมาช่วยผมทำไม

625
01:16:30,641 --> 01:16:32,183
เราบอกว่าจะไม่มีการแทรกแซงไง

626
01:16:33,183 --> 01:16:36,100
นายยังไม่ปลอดภัยนะ ยังต้องกลับลงไปอีก

627
01:16:36,183 --> 01:16:38,350
ถ้าพายุไม่เบาลง มันจะยาก

628
01:16:40,058 --> 01:16:41,141
แปลว่ามันจบแล้วเหรอ

629
01:16:42,516 --> 01:16:44,850
เราเสียเวลาไปมากแล้ว มีเวลาน้อยเกินไป

630
01:16:45,641 --> 01:16:47,975
มีวิธีเดียวคือต้องไปทางเยลโล่แบนด์

631
01:16:48,058 --> 01:16:50,558
ไม่นะ ช่วงนี้ของปีมันโล่งเกินไป

632
01:16:51,058 --> 01:16:52,558
และหินก็เปราะบาง

633
01:16:52,641 --> 01:16:54,766
คุณมีเชือกไม่มากพอ มัน…

634
01:16:55,266 --> 01:16:56,350
เป็นไปไม่ได้

635
01:16:57,766 --> 01:16:58,766
เราต้องหยุดตรงนี้

636
01:17:06,266 --> 01:17:07,391
ดึงขาเข้ามา

637
01:17:22,308 --> 01:17:23,558
ฉันเจอมันบนนั้น

638
01:17:23,641 --> 01:17:24,683
ใกล้สันเขา

639
01:17:27,308 --> 01:17:28,308
กล้องน่ะ

640
01:17:33,600 --> 01:17:36,683
ฉันพยายามปีนภูเขา
ทิศตะวันตกเฉียงใต้หลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวตลอด

641
01:17:38,016 --> 01:17:42,350
ฤดูหนาวปีที่แล้ว สภาพอากาศแย่มาก
หลังจากผ่านเกรย์ทาวเวอร์ไป ฉันก็หลงทิศทาง

642
01:17:43,058 --> 01:17:46,100
ยอดเขาอยู่ใกล้มาก แต่ก็ไม่มีทางหาเส้นทางเจอ

643
01:17:47,183 --> 01:17:50,600
ฉันเหนื่อยมาก ฉันมองหาที่หลบภัย

644
01:17:52,016 --> 01:17:53,016
เขาอยู่ตรงนั้น

645
01:18:22,516 --> 01:18:23,683
และคุณคิดว่า…

646
01:18:24,183 --> 01:18:27,308
เขาไปถึงยอดเขาไหมน่ะเหรอ นายจะผิดหวัง

647
01:18:28,058 --> 01:18:30,808
มีคนเห็นเขาครั้งสุดท้าย
ที่ความสูงราวๆ 8,700 เมตร

648
01:18:31,766 --> 01:18:36,683
ฉันเจอเขาสูงกว่านั้นนิดหน่อย
บอกไม่ได้ว่าเขากำลังขึ้นหรือลง

649
01:18:36,766 --> 01:18:38,558
เราหาคำตอบได้จากฟิล์มนะ

650
01:18:44,016 --> 01:18:45,391
สำคัญด้วยเหรอ

651
01:19:35,183 --> 01:19:36,016
ขอบคุณ

652
01:19:37,891 --> 01:19:38,975
ไปกันไหม

653
01:19:42,850 --> 01:19:43,850
ระวังนะ

654
01:19:45,975 --> 01:19:49,641
พายุอาจกลับมาอีก
ลมอาจแรงขึ้นหลังจากผ่านคูลัวร์ไป

655
01:19:50,141 --> 01:19:51,516
และคราวนี้ฉันจะไม่อยู่ตรงนั้น

656
01:19:51,600 --> 01:19:53,141
เดี๋ยวนะ นี่คุณจะไม่…

657
01:19:53,225 --> 01:19:56,600
นายต้องไปถึงหุบเขาก่อนเที่ยง อย่ามัวชักช้าล่ะ

658
01:24:01,891 --> 01:24:02,850
ไหวไหม

659
01:24:03,350 --> 01:24:05,391
ไหวครับ ฮาบุกลับมารึยัง

660
01:24:05,891 --> 01:24:06,891
ยังเลย

661
01:24:06,975 --> 01:24:07,975
เขาทำสำเร็จไหม

662
01:24:08,058 --> 01:24:11,725
ฉันไม่รู้ เราติดต่อกันทางวิทยุได้
ครั้งสุดท้ายเช้าเมื่อวานนี้

663
01:24:12,225 --> 01:24:14,516
เขากำลังจะปีนขึ้นยอดเขา เสียงเขาฟังดูดี

664
01:24:14,600 --> 01:24:15,808
หลังจากนั้นก็ไม่ได้ข่าวเลย

665
01:25:07,433 --> 01:25:08,683
มีบางอย่างผิดปกติ

666
01:25:09,308 --> 01:25:11,475
เขาอาจจะติดอยู่ในสภาพอากาศเลวร้ายก็ได้

667
01:25:12,308 --> 01:25:13,141
เราต้องรอ

668
01:26:09,683 --> 01:26:10,683
อีกวันนะ

669
01:26:11,183 --> 01:26:12,016
แค่วันเดียว

670
01:26:12,516 --> 01:26:14,516
ไม่มีประโยชน์หรอก มันจบแล้ว

671
01:26:15,391 --> 01:26:16,266
ไปกันเถอะ

672
01:26:37,183 --> 01:26:38,975
เขาขอให้ฉันเอานี่ให้นาย

673
01:27:04,100 --> 01:27:06,850
ถ้านายกำลังอ่านจดหมายฉบับนี้อยู่
แปลว่าฉันไม่รอดกลับมา

674
01:27:07,850 --> 01:27:09,141
เก็บกล้องไว้นะ

675
01:27:10,058 --> 01:27:12,641
มันอาจบอกสิ่งที่นายอยากรู้เกี่ยวกับมัลลอรี่ได้

676
01:27:12,725 --> 01:27:14,808
นายจะได้ทำงานของนายจนจบ

677
01:27:14,891 --> 01:27:17,516
แต่ถ้านายสงสัยว่าเขาทำไปทำไม

678
01:27:18,558 --> 01:27:20,100
ทำไมฉันถึงทำแบบนี

679
01:27:21,683 --> 01:27:23,350
นายจะไม่เจอคำตอบหรอก

680
01:27:24,433 --> 01:27:26,391
แต่เพราะนายมาที่นี่ ก็คงพอจะรู้อยู่

681
01:27:27,391 --> 01:27:30,850
อะไรก็ตามที่พานายมาที่นี่
คือสิ่งเดียวกับที่ผลักดันให้ฉันปีนขึ้นไป

682
01:27:32,266 --> 01:27:33,683
ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร

683
01:27:34,225 --> 01:27:38,141
ฉันเลิกถามตัวเองตอนที่รู้ตัวว่าฉันขาดมันไม่ได้

684
01:27:40,975 --> 01:27:44,100
บางคนค้นหาความหมายของชีวิต แต่ไม่ใช่ฉัน

685
01:27:44,933 --> 01:27:48,016
การปีนเขาเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวา

686
01:27:48,516 --> 01:27:50,725
ฉันก็เลยทำมันจนจบ

687
01:27:51,891 --> 01:27:52,933
ไม่เสียใจเลย

688
01:29:25,433 --> 01:29:26,516
ฮาบุพูดถูก

689
01:29:27,266 --> 01:29:31,141
ผมได้คำตอบเรื่องมัลลอรี่แล้ว แต่มันก็ยังไม่พอ

690
01:29:32,516 --> 01:29:34,475
ทำไมต้องปีนให้สูงขึ้นอีก

691
01:29:34,975 --> 01:29:36,016
เพื่อเป็นที่หนึ่งเหรอ

692
01:29:36,891 --> 01:29:39,475
ทำไมต้องเสี่ยงตาย ทำไมทำเรื่องไร้สาระแบบนี้

693
01:29:57,183 --> 01:29:58,475
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าทำไม

694
01:29:59,850 --> 01:30:01,558
ผมรู้ว่าไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล

695
01:30:02,725 --> 01:30:05,350
สำหรับบางคน
ภูเขาไม่ใช่เป้าหมาย แต่เป็นเส้นทาง

696
01:30:05,433 --> 01:30:06,850
และยอดเขาคือขั้นบันได

697
01:30:08,350 --> 01:30:10,975
เมื่อไปถึงจุดนั้น สิ่งเดียวที่เหลือก็คือก้าวต่อไป

698
01:34:14,725 --> 01:34:19,725
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล