Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(สร้างจากมังงะ โดย จิโร่ ทานิกูจิ และ บากุ ยูเมมากูระ)
การเดิน
การปีนเขา
การปีนเขามากขึ้นอีก
สูงขึ้นเสมอ
เพื่ออะไรกัน
ผมชื่อฟุกะมาจิ มาโกโตะ
ผมถ่ายรูปสวยๆ ให้นิตยสารต่างๆ
ปีนั้น ผมตามทีมญี่ปุ่นขึ้นไปบนภูเขา ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเอเวอเรสต์
นี่เบสแคมป์ ได้ยินผมไหม
นี่ทานากะ ผมได้ยินคุณ
แนวปะทะอากาศขนาดใหญ่กำลังมา รีบกลับมาเถอะ
เราใกล้ถึงแล้ว กลับไปตอนนี้ไม่ได้
พวกคุณช้ากว่ากำหนดการ พายุจะมาถึงก่อนคุณ
เราจะลองเสี่ยงดู
มันเสี่ยงเกินไป พวกคุณช้ากว่ากำหนดการเยอะมาก
ได้ยินไหม ทานากะ
คราวนี้ไปไม่ถึงยอดเขา เสียเวลาเปล่า
- อะไร - พวกเขาไปไม่ถึง 8,000 เมตรเลย
ทั้งที่มีออกซิเจนเนี่ยนะ
พวกเขาเตรียมตัวมาไม่ดี ภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้เขาไม่ปีนกันแบบนั้น
- พวกเขาไปถึงไหน - แค่หลังแคมป์ห้า
ทานากะกับโกโตะทำได้ดี แต่ไม่ทันกำหนดการ
สภาพบนสันเขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่ พวกเขาเลยต้องกลับ
แต่นายมีข้อมูลพอจะเขียนสองหน้าใช่ไหม
- ฉันจะทำงานนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว - เลิกบ่นเถอะน่ะ
นายอยู่ข้างนอก ได้เห็นโลก
ฉันเสียเวลาเปล่า รูปของฉันไม่มีค่า
- เจอกันที่ห้องข่าววันจันทร์นะ - เออ บาย
ฟุกะมาจิ เบียร์นายจะอุ่นแล้ว
- โอเค - นายตามหลังเราอยู่แก้วนึงนะ
โอเค ไปเดี๋ยวนี้แหละ
นี่
สวัสดี
เป็นนักข่าวเหรอ
ใช่
หาข่าวไปลงนิตยสารอยู่เหรอ
สนใจกล้องของมัลลอรี่ไหมล่ะ
ดูสิ
บอกว่ากล้องของมัลลอรี่ ดูสิ
ของจริงนะ ได้มาจากบนนั้น
รู้เรื่องใช่ไหม
เป็นข่าวได้เลยใช่ไหมล่ะ
ฉันจะขายให้นายไม่แพง
พูดอะไรของนายน่ะ
หนึ่งหมื่นรูปี สองร้อยดอลลาร์ ถูกมากเลยนะ
ไม่เอา
น่าสมเพชชะมัด
ไม่รู้ซะแล้วว่าพลาดอะไรไป
- ฮัลโหล… - สายการบินเนปาลสวัสดีค่ะ
ขณะนี้พนักงานให้บริการเต็มทุกสาย กรุณาติดต่อกลับมาใหม่
ผมรู้ว่าเราหาข่าวดีๆ ไม่ได้ทุกวันหรอก
มันก็เป็นแบบนี้แหละ
แต่ตอนนี้ผมเริ่มสงสัยแล้วว่าผมไปทำอะไรที่นั่น
- ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก - นายทำอะไรกับมัน
ไม่เห็นต้องโมโหเลย
ฉันจะอธิบายให้ฟัง
หยุดนะ
- เฮ้ย - เอาคืนมา
โอเค รอแป๊บ
นี่
นี่ เดี๋ยวก่อน!
ฮาบุ
ไปสิ
(จีโอกราฟิกรายเดือน)
มีผู้พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ได้ในปี 1953
แต่นั่นไม่ใช่ความพยายามครั้งแรก
ในปี 1924
วันที่ 8 มิถุนายน เวลา 12.50 น.
ชาวอังกฤษชื่อจอร์จ มัลลอรี่ กับคู่หูปีนเขาถูกพบครั้งสุดท้าย
บนสันเขาทางเหนือใกล้ยอดเขา
พวกเขาไม่เคยกลับมา ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาทำสำเร็จหรือไม่
แต่เรารู้ว่าพวกเขามีกล้องถ่ายรูป ไว้เก็บหลักฐานกลับบ้านถ้าชนะ
กล้องเวสต์พ็อกเก็ตออโตกราฟิก
ถ้ามีคนเจอกล้องและเอาฟิล์มไปล้าง
พวกเขาจะได้คำตอบที่ผู้คนถามมานานหลายปี
มัลลอรี่เป็นคนแรกที่พิชิตเอเวอเรสต์หรือไม่
แต่
มีปัญหาอยู่อย่างนึง
(บริษัทยูพับลิชชิ่ง)
ฉันตามหาเขาจนทั่วแล้ว ถามพวกเจ้าของร้านค้า แต่ไม่ได้เรื่องเลย
เขาเหมือนผี
แต่ฉันมั่นใจว่าเป็นเขา
ฮาบุ โจจิน่ะเหรอ
- ฮาบุ โจจิคนนั้นน่ะเหรอ - มีคนอื่นอีกรึไง
เขาหายตัวไปหลายปีแล้ว อยู่ๆ จะกลับมาพร้อมกล้องของมัลลอรี่งั้นเหรอ
ตรงหน้าเลยนายเนี่ยนะ
เขาเป็นนักปีนเขาที่เก่ง
เขาอาจเจอศพใกล้ยอดเขาและเอากล้องไป
คนตามหามัลลอรี่กันมา 70 ปี
ถ้ามีคนเคยเจอเขา เราต้องรู้ นายไม่แน่ใจหรอกว่าเป็นฮาบุ
- แล้วนี่ล่ะ - เขาไม่ใช่คนเดียวที่นิ้วกุดซะหน่อย
มันไม่ได้พิสูจน์อะไรเรื่องกล้องเลย
เวสต์พ็อกเก็ตก็เป็นกล้องทั่วไป
นายก็รู้นี่
ไม่ แล้วทำไมฮาบุถึงทะเลาะกับหมอนั่น
ทำไมนายไม่ถามเขาล่ะ
ฉันตามเขาทุกที่แล้ว แต่นายก็รู้ว่ากาฐมาณฑุเป็นไง
ระหว่างนี้
ฉันจะเอาอันนี้ขึ้นปกละกัน
อันนี้ก็ไม่เลวนะ แต่ต้องปรับกรอบใหม่
ถ้ามัลลอรี่พิชิตยอดเขาสำเร็จ มันอาจเปลี่ยนประวัติศาสตร์การปีนเขาเลย
ชายคนแรกบนยอดเขาเอเวอเรสต์
เราปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้นะ
ฉันต้องหาฮาบุให้เจอ
คนที่นี่รู้จักเขา พวกเขาอาจช่วยได้
ฟังนะ กล้องถูกฝังอยู่ในหิมะกับมัลลอรี่
ไม่มีใครสนใจฮาบุหรอก
ลืมมันซะเถอะ
ถ้าฉันเอาฟิล์มไปล้างได้ ฉันขอมีสิทธิ์ในรูปของมัลลอรี่คนเดียวได้ไหม
และส่วนแบ่งค่าลิขสิทธิ์
โอเค ได้
คงยากที่จะหาฮาบุเจอ
เขาไม่มีที่อยู่ ครอบครัว หรือเพื่อนในญี่ปุ่นแล้ว
- ฮัลโหล - ค่ะ
ผมชื่อฟุกะมาจิ มาโกโตะ เป็นนักข่าว
- ผมอยากคุยกับคุณเรื่องฮาบุ โจจิครับ - ใครนะคะ
ฮาบุ โจจิ
แต่ในช่วงปี 1960 เขามีข่าวฉาว
เพราะความเร็วและสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ เขาจึงถูกมองว่าเป็นอัจฉริยะ
เขาเคยพิชิตยอดเขาสำเร็จเป็นคนแรก ปีนเขาฤดูหนาว สร้างสถิติความเร็ว
เขาดูมีอนาคตในวงการปีนเขา
มีคนบอกว่าเขาเป็นคนหนึ่ง ที่เก่งที่สุดในยุคของเขา
แล้ววันหนึ่งเขาก็หายตัวไปเฉยๆ
หายสาบสูญ เกิดอะไรขึ้นกับเขานะ
- หยิบกระเป๋าใบนี้ไป - ไม่เป็นไร ฉันจัดการเอง ขอบใจ
- ใครมีกระเป๋าที่มีห่วงเซฟตี้บ้าง - ลองดูใต้เบาะสิ
ใครม้วนเชือกเส้นนี้เนี่ย
- คราวหน้าให้ฉันถือกระเป๋าให้ไหม - มีอะไรอีกไหม
ไม่เป็นไร
เถอะน่า ไปกับฉันเถอะ แค่อาทิตย์เดียวเอง มีเส้นทางดีๆ ให้ปีนนะ
ไม่ได้หรอกฮาบุ เราเพิ่งกลับมา
มันเป็นงานใหม่ มันสำคัญ ฉันจะลางานไปเฉยๆ ไม่ได้
ฉันคุยกับเจ้านายนายให้ได้นะ จะบอกเขาว่านายทำงานได้ดีขึ้นหลังจากปีนเขา
- ว่าไปนั่น - ใครอยากโยนโบว์ลิ่งวันเสาร์มั่ง
- เอาสิ - ความคิดดี
ฉันจะชนะนายให้ขาดลอยเลย
นี่ โยนโบว์ลิ่งวันเสาร์นะ พวกนายจะไปไหม
ไปสิ ฉันเป็นเจ้าพ่อสไตรค์นะ
แต่วันเสาร์เราจะไปวิ่งกัน นายไม่ลืมใช่ไหม
ไม่ลืมหรอกน่า
โทษทีนะ วันเสาร์พวกเราไปไม่ได้
เรานัดกันมานานแล้วน่ะ
ทุกคน มีข่าวดีมาบอก
โทชิโร่ถูกไล่ออกเหรอ
- เราจะซื้อรถใหม่เหรอ - ดีกว่านั้นอีก เราจะไปเนปาลกัน
ฉันเจอผู้สนับสนุนการเดินทางไปอันนาปุรณะแล้ว
แต่พวกเขาออกค่าใช้จ่ายให้แค่ครึ่งเดียว ที่เหลือพวกนายต้องจ่ายเอง
- ได้ - โอเค
ฉันรู้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะจ่ายไหว
แต่ถ้าเราทำสำเร็จ
การเดินทางครั้งต่อไปจะได้รับทุนมากขึ้น
ส่วนเรื่องวีซ่า อย่าลืมขอก่อนเดือนหน้าละ
และเราต้องซื้ออุปกรณ์เยอะมาก ฉันอยากให้เรามาคุยเรื่องนี้กัน
- โทชิโร่ นายดูแลเรื่องบัญชีนะ - ได้ ไม่มีปัญหา
ฉันจะแจกแบบฟอร์มขออนุญาตปีนเขาให้นะ
เรื่องนี้ต้องใช้เวลา ดังนั้นอย่ามัวชักช้า…
พวกเขาเก่งไม่พอที่จะไปซะหน่อย
พวกเขาฝึกซ้อมไม่พอ เอาแต่ปาร์ตี้ตลอด
ปีนึงยังปีนเขาไม่ถึง 50 วันด้วยซ้ำ
เราสิควรไป เราเก่งกว่า
แค่เพราะพวกเขามีปัญญาจ่ายแท้ๆ เลย
นายคิดว่ามันถูกต้องเหรอ
ทิ้งไอ้นี่ไปเถอะ
ไอ้นี่แหละที่ทำให้นายหายใจในที่สูงลำบาก
เงิน สปอนเซอร์…
ถ้าเราดัง เราก็จะมีสปอนเซอร์
เราจะสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง ทำสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำ
- นายสนใจไหม - สนใจสิ นายคิดอะไรอยู่ล่ะ
กำแพงปีศาจ
ตอนหน้าหนาวเนี่ยนะ นายบ้าไปแล้ว เป็นไปไม่ได้หรอก ไม่มีใครทำแบบนั้น
ก็ใช่น่ะสิ
ยังอยู่อีกเหรอ เหลือนายคนเดียวแล้วนะ
การปีนกำแพงปีศาจในฤดูหนาวครั้งแรก ทำเวลาได้ไม่เลว
อืม มีอะไรคืบหน้าบ้างไหม เจอเบาะแสบ้างรึเปล่า
ฉันโทรไปที่สถานทูต
ฮาบุมาถึงเนปาลเมื่อแปดปีก่อน แต่วีซ่าของเขาหมดอายุ
เขาซ่อนตัวอยู่ เขาถึงได้หนีตอนที่ฉันจำเขาได้
- แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกล้อง - ฉันจะสืบให้ได้
โอเค
ขอให้สนุกนะ
สมาชิกชมรมคนอื่นๆ ที่ไปอันนาปุรณะทำไม่สำเร็จ
ทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัย แต่ไม่มีใครไปถึงยอดเขา
ฉันขอยกแก้วให้อิโนอูเอะกับฮาบุ
- ขอบใจนะ ดื่ม - สุดยอด
ฮาบุแก้แค้นได้สำเร็จ
เก่งมากหนุ่มๆ
โชคดีที่พวกนายมากอบกู้กับภาพลักษณ์ของชมรม
คนอื่นๆ ควรเอาเป็นแบบอย่างนะ
- เราระวังตัวน่ะ ปลอดภัยไว้ก่อน - ใช่ แค่ทำตัวเป็นมืออาชีพ
แต่กำแพงปีศาจมันเจ๋งจริงๆ แถมสภาพอากาศยังเป็นแบบนั้นอีก
แหม พวกเขาก็แค่โชคดีน่ะ
ไม่เกี่ยวกับโชคเลย
เราตั้งค่ายพักแรมชั่วคราว และรอเวลาที่เหมาะสม
เราต้องการวันที่อากาศดี พระอาทิตย์ละลายหิมะและเส้นทางปลอดโปร่ง
รอให้หิมะที่เหลือแข็งตัวหนึ่งคืน
หิมะจะได้ไม่ถล่มใส่เรา จากนั้นถึงจะไปได้
แต่หิมะดันเริ่มตกตอนกลางวัน เราก็เลยลำบากสุดๆ
ใช่ ผงหิมะน่ารำคาญจริงๆ
- แต่มันอยู่ที่เราเดินหน้าเร็วแค่ไหน เราต้องรีบ - เราไม่ชักช้าเลย
ส่วนที่ยากที่สุดคือน้ำตกน้ำแข็ง ที่มีชะง่อนผาตรงปลาย
พวกคุณน่าจะได้เห็น มันคืออุปสรรคตัวจริง
แต่โชคดีที่ผมหาทางฝ่าไปได้
มองเห็นไม่ง่ายหรอก แต่เราต้องลอง ผมไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อล้มเหลว
แล้วตอนนั้นนายอยู่ไหน อิโนอูเอะ
มาๆ ชนแก้ว
เดี๋ยวนะ
อิโนอูเอะจัดการเรื่องต่างๆ ได้ดีมากนะ แต่ผมมักจะนำหน้าไปก่อน ก็เลย…
เหมือนนายปีนกำแพงคนเดียวเลยนะ
เปล่านะ แต่จะว่าไปก็ใช่
ฮาบุ
อะไร ก็มันจริง ผมอยู่ข้างหน้าตลอดทางเลย
- คิดอะไรของนายอยู่ - อะไร
โหดกับคู่หูของนายให้น้อยๆ หน่อย ความมุ่งมั่นเพื่อทีมอยู่ไหนเนี่ย
ผมไม่ได้อยากวิจารณ์อิโนอูเอะนะ ก็แค่…
แต่เข้าใจใช่ไหมว่าทำไมเขาถึงเสียใจ
ผมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น ช่วยไม่ได้ถ้ามันน่าเสียใจ
เขามองไปรอบๆ อย่างตื่นตระหนก
เขาหากุญแจไม่เจอ
เราหาทุกที่เลย หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขาเจอมันในกระเป๋า
นายเชื่อเหรอ
พูดถึงทีมแล้ว บุนทาโร่ไม่ยอมหยุดพูดเรื่องปีนเขากับนายแน่
ไม่มีทาง เขายังเด็กเกินไป เขาจะถ่วงให้ผมช้าลง
ฉันก็พอรู้จักนักปีนเขาอายุน้อยที่เก่งมากอยู่บ้างนะ
เคยมีคนนึงตามหาฉัน
เขาอยากเข้าชมรม แต่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
เขาพูดว่าไงแล้วนะ
"คุณอิโต้ ตอบตกลงเถอะครับ ให้ผมเข้าชมรมของคุณเถอะ"
ลองคิดดูละกันนะ เขาต้องชอบแน่
มีความเสี่ยงเสมอแหละ
นึกภาพว่าตัวนายผูกไว้ด้วยกันสิ
คู่หูของนายบาดเจ็บหรือหมดสติ เขาปีนกลับขึ้นไปไม่ได้
เขาห้อยต่องแต่งอยู่ที่ปลายเชือก
มันดึงนายเข้าไป นายเจอปัญหาใหญ่แล้วละ
แล้วนายจะทำยังไง จะตัดเชือกรึเปล่า
แบบนั้นเหรอ ไม่รู้สิ
ถ้านายไม่รีบจัดการ นายจะร่วงลงไปทั้งคู่ นายต้องตัดสินใจ
ผมไม่ตัดเชือกหรอก ไม่มีทาง ผมทำไม่ได้
ถ้านายอยู่ที่ปลายเชือกอีกฝั่ง ฉันจะไม่ลังเลเลย
ผมจะตัดเชือก
ไม่มีประโยชน์ที่จะตายทั้งคู่
ถ้านายอยู่ที่ปลายเชือกอีกฝั่งล่ะ นายอยากให้คู่หูของนายคิดให้ดีอีกทีไหม
ไม่ เพราะไม่มีทางออกอื่นหรอก
ถ้าผมตกลงไป ไม่ต้องลังเลนะ ผมจะไม่ถือโทษโกรธใครหรอก
อีกแก้วไหม
เอาสิ
ฮาบุ
ฉันอยากแสดงความยินดีกับนายเรื่องกำแพงปีศาจ
ฉันชื่อฮาเซ ฮาเซ ซึเนโอะ
อ๋อ
เส้นทางทาคิซาว่าฤดูร้อนที่แล้วใช่ไหม
สถิติความเร็วใหม่ เก่งมาก
ฉันดีใจที่ได้เจอนายนะ ฉันอยากรู้ว่า…
หน้าผาหินแบบนั้นมีไม่มาก แม้แต่ในยุโรป
นายทำได้ยังไง บอกหน่อยสิ
เคยปีนเขาหน้าหนาวไหม
ฉันไม่อยากเสี่ยง
ฉันตั้งค่ายพักแรมชั่วคราวและรอ
ฉันต้องการวันที่อากาศดี พระอาทิตย์ละลายหิมะและเส้นทางปลอดโปร่ง
เส้นทางสุดท้ายต้องใช้เทคนิคนิดหน่อย
นายต้องไม่ชะลอความเร็ว แต่นายก็รู้เรื่องความเร็วดีอยู่แล้วละ
ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ
จะลองไปปีนกำแพงปีศาจเหรอ
ใช่ ฉันจะไปพรุ่งนี้
ดีแล้ว ไปกับใครล่ะ
ไม่มี ฉันจะไปคนเดียว
และตอนนี้ก็มาถึงข่าวกีฬาประจำสัปดาห์
ใช่แล้ว และนั่นไม่ใช่การพูดเกินจริงเลย
นักไต่เขาหนุ่มดาวรุ่ง ฮาเซ ซึเนโอะ
เพิ่งพิชิตกำแพงปีศาจชื่อดัง ในฤดูหนาวได้ ด้วยตัวเองคนเดียว
เป็นคนแรก
พิชิตกำแพงปีศาจคนเดียวเนี่ยนะ สุดยอดไปเลย
ผมว่าเขาไม่หยุดแค่นี้แน่ คุณจะได้ฟังเรื่องของเขาอีกเยอะเลย
ฮาเซ ซึเนโอะ นักปีนเขาที่น่าจับตามอง
ต่อไปเป็นผลการแข่งเบสบอล
ทีมบัฟฟาโล่ส์จากโอซาก้า เพิ่งผ่านเข้ารอบไปแข่งแปซิฟิกลีค
ด้วยสองสไตรค์ที่สุดยอด จากซากามูระ นักกีฬาใหม่…
(ฮาบุ โจจิ)
หนึ่งสัปดาห์เหรอ
อยู่ๆ ก็มาขอลางานแบบนี้เนี่ยนะ
บ้ารึเปล่า แล้วจะลาไปทำอะไรกันแน่
ไปปีนเขาครับ ให้ผมไปเถอะนะครับ
ไปปีนเขาเหรอ ฉันคงฝันไปนะเนี่ย
ไม่ได้ ฉันต้องการกำลังคนที่นี่ ไม่มีทาง
กลับไปทำงานได้แล้ว ต้องขนของลงจากรถบรรทุกอีกสามคัน
ผมขอลาออกครับ
- บอกเขาว่าผมติดประชุมอยู่ - ได้ค่ะ
ไม่ ผมชอบเขานะ
แต่เขา… จะพูดยังไงดีล่ะ
เขาไม่รู้ว่าต้องหยุดเมื่อไหร่ เขาต้องปีนเขาตลอด
ผมเคยเกือบโดนไล่ออกจากงาน เพราะเขาด้วยนะ
คุณก็เลยเลิกไปกับเขาเหรอครับ
ไม่ พอเวลาผ่านไป ในที่สุดผมก็ได้รู้อะไรบางอย่าง
คู่หูปีนเขาของเขาไม่ได้สำคัญอะไรนัก
ผมไม่ได้สำคัญไปกว่าคนอื่น
เราอยู่ตรงนั้นเพื่อช่วยให้เขา ปีนได้สูงขึ้น แค่นั้นแหละ
ผมไม่อยากใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ข้างหลังเขาน่ะ
ผมก็เลยเลิก
หลังจากนั้น
ก็ไม่ค่อยเหลือใครปีนเขากับเขาแล้ว
คุณฮาบุ
บุนทาโร่ เป็นไงบ้าง
สวัสดี เรียวโกะ
ขอโทษนะคะ คุณฮาบุ ฉันไม่อยากให้เขารบกวนคุณเลย
จะไปปีนวินด์วอลส์เหรอครับ
ให้ผมไปปีนเขากับคุณนะ ผมจะทำตามที่คุณบอกทุกอย่าง
แล้วอิโนอูเอะล่ะ เขาจะว่ายังไงถ้านายมาแทนเขา
เดี๋ยวเขาก็มาแล้วละ
ผมรู้นะครับว่าคุณไม่มีคู่หู
ให้ผมไปเถอะนะครับ
นายยังไม่พร้อมจะปีนเส้นทางแบบนี้หรอก มันต้องใช้เทคนิคมาก ฉันพานายไปไม่ได้
ผมฝึกซ้อมมาหลายสัปดาห์แล้ว ผมเก่งขึ้นแล้วนะครับ
ที่จับก็แทบจะมองไม่เห็น หินก็แตกง่าย มันอันตรายเกินไป
มีเหตุผลหน่อยแล้วกลับบ้านไปซะ พี่สาวนายรออยู่
งั้นผมไปคนเดียวก็ได้
นี่ บุนทาโร่
เคยปีนผาไหม
มีที่จับอยู่ขวามือของนาย สูงขึ้นอีก!
นั่นแหละ
ไปต่อเลย อย่างนั้นแหละ
นายเก่งขึ้นนะ
- ขอบคุณครับ คุณฮาบุ - ไม่ จริงๆ นะ
นายจัดการได้ดี มันไม่ง่ายเลยนะ
เพราะผมมีครูดีน่ะครับ
ผมคิดว่าผมปีนเขากับคุณได้ทุกที่เลย
เทือกเขาแอลป์ หรือแม้แต่หิมาลัย
เราปีนเขาเอเวอเรสต์ด้วยกันก็ได้นะครับ
ใช่ เราต้องผ่านชะง่อนผานี้ไปให้ได้ก่อน
จะมัวเอ้อระเหยไม่ได้ถ้าอยากกลับเร็วๆ
นายยังเด็กเกินกว่าจะตั้งค่ายพักแรมชั่วคราว
เก่งมาก นายผ่านส่วนที่ยากที่สุดได้แล้ว
ผมเก็บมาได้เกือบหมด ขาดแค่สองอัน ขอโทษนะครับ
ไม่เป็นไร เรายังมีเหลือมากพอ
ข้างบนมีทางลาดเล็กๆ อีกจุด จากนั้นก็จะง่ายขึ้นแล้ว
อยากพักไหม
ไม่ครับ ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยพักก็ได้
โอเค กลับไปลุยกันต่อ
นี่
ผ่อนเชือกให้ฉันหน่อย
บุนทาโร่!
บุนทาโร่ ได้ยินไหม
บุนทาโร่ ตอบฉันด้วย!
ผมอยู่นี่
บาดเจ็บรึเปล่า
ขาผม
เอื้อมถึงหน้าผาหินไหม
ขอโทษนะครับฮาบุ ผมขอโทษ
เอื้อมถึงหน้าผาหินไหม
ไม่ครับ
มันไกลเกินไป
โอเค นายปีนกลับขึ้นมา ด้วยเงื่อนเชือกพรูสิคได้ไหม
เอาละ
ไม่เป็นไร เราปลอดภัยทั้งคู่แล้ว
บุนทาโร่ ได้ยินฉันไหม
ครับ!
ผมขอโทษ
ผมผิดเอง
ฉันจะพยายามดึงนายขึ้นมานะ
บุนทาโร่ เชือกมันเสียดสีกับก้อนหิน
ถ้าฉันดึงต่อ เชือกจะขาด
ผมขอโทษ ผมไม่เก่งพอ
เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว นายทำได้ดีมาก
เราต้องแก้ปัญหาได้แน่ คอยดูสิ
พอไปจากที่นี่ได้ เราจะไปเทือกเขาแอลป์กัน
เราสองคน
ใช่ เราจะไป
เราจะไปใช่
ฉันสัญญา
ยกโทษให้ฉันด้วย บุนทาโร่
ยกโทษให้ฉันด้วย
บุนทาโร่!
ไม่!
บุนทาโร่!
ไปกับเรานะครับ คุณผู้หญิง
(บราเธอร์ส - คาเฟ่)
ไม่มีชื่อ มีแต่เงิน
- แต่ฉันรู้ทันทีว่าเป็นเขา - เขารู้สึกผิด
เรื่องอะไร ที่น้องชายฉันตายน่ะเหรอ
ตอนนั้นฉันก็อยากให้เขารู้สึกผิดนะ
มันง่ายกว่า
แต่ฉันก็คิดได้ว่ามันไม่ใช่ความผิดใคร
บุนทาโร่ยืนกรานจะไปกับเขาให้ได้
คุณห้ามใครไม่ให้ทำสิ่งที่อยากทำไม่ได้หรอก
ถึงมันจะไร้สาระ ถึงมันจะอันตรายก็ตาม
เขาชื่นชอบฮาบุมาก
เขาอยากทำทุกอย่างที่ฮาบุทำ เขาเหมือนฮาบุจริงๆ
เขาอยากปีนเขาตลอด ปีนขึ้นไปให้สูงขึ้น
เพื่ออะไรกันนะ
แต่นั่นแหละ มีจดหมายส่งมาเรื่อยๆ อยู่สองสามปี
ตอนแรกส่งจากญี่ปุ่น จากนั้นก็เนปาล แต่สามปีที่ผ่านมาไม่มีแล้ว
จากเนปาลเหรอ คุณมีที่อยู่ไหม อะไรก็ได้ที่จะช่วยให้ผมหาเขาเจอ
ไม่เคยมีที่อยู่ ข้อความ หรือลายเซ็นเลย
ขอโทษนะ แต่ฉันช่วยคุณไม่ได้
เอาละ…
ที่จริงคุณไม่เคยบอกเลย
ว่าทำไมถึงตามหาฮาบุ จะเอาไปเขียนบทความเหรอคะ
เขาอาจให้ข้อมูลสำคัญกับเราเกี่ยวกับ…
เกี่ยวกับอะไรคะ
คุณรู้ใช่ไหมว่า การปีนเอเวอเรสต์ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 53
ไม่ค่ะ
แต่นั่นแหละ
มีนักปีนเขาอีกคนที่อาจจะเคย…
ช่างมันเถอะครับ
ขอให้เจอสิ่งที่คุณตามหาอยู่นะคะ ลาก่อน
ผมก็หวังอย่างนั้นเหมือนกัน
จริงด้วย
จดหมายฉบับสุดท้ายมีข้อความอยู่ ซึ่งเป็นฉบับเดียวที่มี
และเขาบอกว่าจะส่งเงิน จากที่ที่เขากำลังจะไปมาให้อีกไม่ได้
และเขาขอโทษ แค่นั้นค่ะ
สมัยนั้น
หนึ่งในความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการปีนเขา
คือการปีนภูเขาทิศเหนืออันยิ่งใหญ่สามลูก ของเทือกเขาแอลป์ในฤดูหนาว คนเดียว
ไอเกอร์
แมทเทอร์ฮอร์น
และกรันเดส จอรัสส์
ไตรคีรีแห่งฤดูหนาวอันโด่งดัง
ฮาบุออกเดินทางไปยุโรปเพื่อลองท้าทาย
แต่ไม่ใช่เขาคนเดียวที่ไป
ฮาเซ ซึเนโอะก็ไปที่นั่นเหมือนกัน
ครั้งนี้ ฮาบุได้ออกตัวก่อนคู่แข่ง
หลังจากพิชิตภูเขาได้สองลูก
เขาก็อยู่บนวอล์คเกอร์สเปอร์
ชัยชนะอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว
นี่ มีใครอยู่ไหม
นี่!
มาช่วยผมที!
ฮาบุ
คุณฮาบุ
พาผมไปกับคุณนะ คุณฮาบุ
ไม่ นายไม่ได้อยู่ตรงนี้
พาผมไปด้วยนะครับ
- ฉันขอโทษ - ขอร้องล่ะ
ฉันขอโทษ
- เราจะไปเทือกเขาแอลป์กันใช่ไหม - ไม่!
ไม่! ไปให้พ้น!
ตอบสิ ฮาบุ
นี่ ฮาบุ!
เมื่อหน่วยกู้ภัยภูเขามาถึง
ฮาบุก็อยู่บนหน้าผาหินสามวันห้าชั่วโมงแล้ว
ถ้าเป็นคนอื่นคงตาย เพราะความหนาวไปนานแล้ว แต่ไม่ใช่เขา
ทีมของฮาเซเห็นเขาตอนออกไปลาดตระเวน
(เรื่องราวการช่วยเหลือนักปีนเขา ชาวญี่ปุ่นบนวอล์คเกอร์สเปอร์)
เขาติดหนี้ชีวิตคู่แข่ง ตลกใช่ไหมล่ะ
ฮาบุแพ้การปีนเขาครั้งนี้ แต่นับว่าเป็นปาฏิหาริย์ที่เขายังมีชีวิตอยู่
(ไลฟ์ ฮาเซ ซึเนโอะชนะขาดลอย)
(ร้านขายอุปกรณ์ปีนเขา กาคุซูอิคัง)
มาที่วงการปีนเขากันบ้าง
(ข่าวสด)
เกิดโศกนาฏกรรมบนเอเวอเรสต์เมื่อวานนี้
นักปีนเขาดาวรุ่งชาวญี่ปุ่น ฮาเซ ซึเนโอะ
เสียชีวิตจากเหตุหิมะถล่มสุดสยอง
ขณะพยายามปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้ ที่ขึ้นชื่อว่าโหดมากเพียงคนเดียว
หลังจากค้นหาอยู่หลายชั่วโมง
ในที่สุดทีมกู้ภัยก็พบร่างไร้ชีวิตของนักปีนเขา
ที่ระดับความสูงกว่า 6,000 เมตร ในหุบเขาทางทิศตะวันตก
ที่มีฉายาว่า "หุบเขาแห่งความเงียบ" ซึ่งวันนี้ส่งเสียงดังกึกก้องอย่างโศกเศร้า
มันไม่ได้เปลี่ยนอะไรสำหรับเขาเลย เหมือนการแข่งขันยังไม่จบ
นั่นคือเหตุผลที่เขาไป เพื่อปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้ให้สำเร็จ
- จริงเหรอ ไม่มีใครปีนเขาได้ในฤดูหนาวนะ - เขาทำได้
อาจจะใช่ แต่เขาก็ยังไม่เคยทำ
และนายก็ยังหากล้องไม่เจอ
เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะถอดใจง่ายๆ
ตอนนี้เขาแก่เกินไปแล้ว และไม่มีใครสนับสนุนเขาหรอก
ฉันโทรหาสำนักงานท่องเที่ยวกาฐมาณฑุแล้ว ที่นั่นออกใบอนุญาตปีนเขา
- ฮาบุยื่นขอเมื่อสามปีก่อน - เพื่อปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้เหรอ
ฉันไม่รู้ แต่คำขอถูกปฏิเสธ
พวกเขาห้ามไม่ให้เขาทำอะไรที่อันตราย
- เล่นอะไรของนายอยู่เนี่ย - อะไร
ไม่มีใครเจอนายมาเดือนนึงแล้ว
นายแยกตัวไปกับเอกสารของนาย ข้อมูลของนาย โทรไปนั่นทีโทรไปนี่ที
นายรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา แต่นายจะไม่มีวันหาเขาเจอหรอก
- เขาต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งใช่ไหมล่ะ - นายไม่มีเบาะแสสักนิดเดียว
ขอทีเถอะ ลืมเรื่องฮาบุกับเรื่องกล้องนี่ไปซะ
กลับไปทำสิ่งที่นายถนัด ถ่ายรูปสวยๆ
นั่นคือสิ่งที่คนต้องการ
ฮัลโหล
ใช่ ผมเอง
ได้ แน่นอน พรุ่งนี้ผมไปที่นั่นได้
เรื่องเอเวอเรสต์ของผมน่าสนใจไหม อยากฟังอีกไหม
คุณเล่าสนุกมากค่ะ
พอดีฉันเจอจดหมายฉบับสุดท้ายของฮาบุ ฉบับที่มีข้อความน่ะค่ะ
ปรากฏว่าฉันเก็บมันไว้ และ…
- มีที่อยู่ไหมครับ - ไม่มีค่ะ แต่ฉันสังเกตเห็นบางอย่าง
ดูสิคะ
จดหมายฉบับอื่นมาจากกาฐมาณฑุ แต่ฉบับนี้มาจากที่อื่น
ฉันคิดว่าคุณน่าจะสนใจ
นัมเชบาซาร์
รู้จักเหรอคะ
มันเป็นหมู่บ้านสุดท้ายก่อนถึงเอเวอเรสต์
เขาอยู่ที่นั่นเมื่อสามปีก่อน ตอนนี้ก็อาจจะยังอยู่ก็ได้
ถนนที่ไปเอเวอเรสต์มีเพียงเส้นเดียวเท่านั้น
และต้องเดินอีกหนึ่งสัปดาห์เพื่อข้ามหุบเขาคุมบู
ดินแดนของชาวเชอร์ปา
ฮาบุหายตัวไป ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
แต่ถ้าเขายังอยู่ที่นั่น ผมต้องหาเขาเจอ
มีใครอยู่ไหมครับ
สวัสดีครับ มีใครอยู่ไหม
ทำอะไรน่ะ
สวัสดีครับ ผมเป็นนักข่าว ทำงานให้นิตยสารญี่ปุ่น
ผมชื่อฟุกะมาจิ
- ไปให้พ้น ฟุกะมาจิ - ผมรบกวนไม่นานหรอก
- ผมแค่อยากถามอะไรนิดหน่อยเพื่อเตรียม… - ฉันไม่มีอะไรจะพูด
ผมเห็นคุณที่กาฐมาณฑุกับผู้ชายคนนั้น
กล้องตัวนั้นเป็นกล้องเวสต์พ็อกเก็ต คุณเจอบนเอเวอเรสต์ใช่ไหม
- เพราะนั่นแปลว่า… - อะไร อย่ามายุ่งกับฉันน่ะ
ฤดูหนาวนี้คุณวางแผน
จะปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเอเวอเรสต์
ผมไม่บอกใครหรอก ผมแต่อยากทำข่าวการปีนเขา
ให้ผมตามคุณไปนะ ผมจะอยู่ข้างหลังคุณ
คุณจะไม่เห็นผมด้วยซ้ำ ผมจะแค่ถ่ายรูปเฉยๆ
ถ้าคุณไปคนเดียวแล้วทำสำเร็จก็จะไม่มีใครรู้นะ
คุณต้องการแบบนั้นเหรอ คุณต้องการหลักฐานการปีนเขานะ
คุณต้องการผม
ฉันไม่ต้องการใครทั้งนั้น ทีนี้ก็ไปได้แล้ว
ให้ผมไปปีนเขากับคุณนะ ผมจะทำตามที่คุณบอกทุกอย่าง
นายมาช้าไป ฉันเลิกปีนเขานานแล้ว มันจบแล้วละ
ไม่ เดี๋ยวก่อน อย่าทำแบบนั้น
มันจบแล้ว เข้าใจไหม
- แต่… - ไปให้พ้น!
โอเค
ผมรู้ว่าคุณยังปีนเขาอยู่
คุณห้ามผมไม่ให้มาไม่ได้หรอก ผมจะไปที่นั่น ได้ยินไหม
ฤดูหนาวนี้ผมจะรอคุณอยู่ที่เบสแคมป์นะ
การปีนเขาเป็นการแข่งกัน ปีนให้สูงที่สุดมานานแล้ว
เมื่อไปถึงยอดเขา คุณอาจคิดว่าการแข่งขันจบลงแล้ว
แต่มันไม่ใช่แบบนั้น
นักปีนเขามักจะเจอความท้าทายใหม่ๆ เสมอ
ถ้าปีนให้สูงขึ้นไม่ได้ พวกเขาก็จะมองหาเส้นทางที่ยากที่สุด
พวกเขาจะปีนให้เร็วขึ้น ปีนคนเดียว ไม่ใช้ออกซิเจน
พูดง่ายๆ คือ มันไม่มีวันจบ
มีผู้พิชิตเอเวอเรสต์ได้ในปี 1953 จากฝั่งเนปาล
พิชิตโดยไม่ใช้ออกซิเจนในปี 1978
สองปีต่อมา มีผู้พิชิตยอดเขาคนเดียวทางนอร์ตันคูลัวร์
ในฤดูหนาวปี 1985 ฮาเซปีนภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้ที่อันตราย
เขาไม่มีวันได้กลับมา
ภูเขาทิศตะวันตกเฉียงใต้ ในฤดูหนาวจึงยังไม่มีใครพิชิตได้
ฮาบุจะปีนมันคนเดียวโดยไม่ใช้ออกซิเจน
เป็นความกล้าหาญที่ผมจะไม่ยอมพลาดแน่นอน
- พยากรณ์อากาศว่าไง - เราต้องรอ
ทั้งลมทั้งเมฆมารวมตัวกันบนยอดเขาแบบนี้
เดี๋ยวหิมะตกแน่นอน
เราต้องรออีกสามวัน หรืออาจจะสี่
บวกอีกหนึ่งวันเพื่อให้หิมะแข็งตัว เราจะรอ
คิดว่าจะใช้เวลาปีนเขานานแค่ไหน หนึ่งสัปดาห์เหรอ
- สามคืนสี่วัน - เป็นไปได้เหรอ
นั่นเป็นทางเดียวที่เป็นไปได้
นายรู้กฎของการปีนเขาคนเดียวไหม ห้ามสื่อสาร ห้ามแทรกแซง
นายถ่ายรูปของนายไป แค่นั้น ถ้าฉันมีปัญหา นายก็อยู่เฉยๆ
ถ้านายมีปัญหาก็อย่าหวังพึ่งฉัน เข้าใจไหม
ครับ
โอเค ราตรีสวัสดิ์
อย่าด่วนตัดสินเขาเลยนะ
เขาอยู่ที่นี่มาจะแปดปีแล้ว
เขาเตรียมตัวมาแปดปี มีชีวิตอยู่เพื่อสิ่งนี้เท่านั้น
การปีนเขาครั้งนี้เป็นทุกอย่างสำหรับเขา
เขาไม่ยอมให้ใครมาขวางทางเขาได้หรอก
ผมไม่ได้ตั้งใจจะ…
ฉันรู้
ดีแล้วละที่นายมา
เขาจะไม่มีวันยอมรับหรอก
แต่เขาจะต้องการรูปของนายถ้าเขาทำสำเร็จ
แต่นายไม่เหมือนเขา
ขีดจำกัดของนายไม่ใช่ขีดจำกัดของเขา
อย่าพยายามตามเขาไปเด็ดขาด
ถ้ารู้สึกว่าไปต่อไม่ได้ ก็อย่าไป กลับลงมา
นายก็รู้ว่าการขาดออกซิเจน ที่ความสูง 7,500 เมตรจะทำให้นายปวดหัว
และไปต่อไม่ไหว
มันเป็นเรื่องปกติ
ถ้าสูงกว่า 8,000 เมตร นายก็อยู่ในเขตมรณะ
ร่างกายคนเราไม่ได้ถูกออกแบบมา ให้อยู่รอดที่ความสูงระดับนั้น
นายต้องรีบ ไม่งั้นนายจะไม่ได้กลับมา
เข้าใจไหม
เข้าใจครับ
พร้อมไหม
แล้วนายล่ะ
คิดว่าพร้อม
สิ่งที่คุณทำอยู่มันเสี่ยงนะ
ถ้าไม่เสี่ยงก็ไม่มีประโยชน์
คุณทำไปทำไม ฮาเซตายแล้ว การแข่งขันจบแล้ว
ทำไมนายถึงยืนกรานจะตามฉันไปล่ะ
เพื่อรูปถ่ายลงนิตยสารไม่กี่รูปเหรอ เพื่อค่าบทความเหรอ ทำไม
มันมีอะไรมากกว่านั้น
เมื่อเราได้ลิ้มรสมัน อย่างอื่นก็ไม่สำคัญแล้ว
มันก็เป็นแบบนั้นแหละ
คุณเจอมันที่นี่เหรอ
กล้องอยู่บนเอเวอเรสต์ใช่ไหม มันเป็นกล้อง…
นายถามจนฉันอารมณ์เสียแล้วว่ะ มันไม่ใช่กล้องของใครทั้งนั้น
เตรียมกระเป๋าด้วย เราจะไปกันพรุ่งนี้
ให้ตายสิ
ฮาบุ
โธ่เอ๊ย
ให้ตายสิ
ฮาบุ สบายดีไหม หลับสบายไหม
สบายดี เมื่อคืนสงบดี
นายโชคดีนะ ที่นี่พายุแรงมาก
นายทำได้ตามกำหนดการไหม
ฉันออกตอนหกโมงเช้าตามแผน
ถ้าอากาศไม่เปลี่ยนแปลง
ฉันน่าจะผ่านวอร์ชิปร็อคได้สบาย และไปถึงเกรย์ทาวเวอร์ก่อนค่ำ
โอเค ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลง ก็บอกฉันละ โชคดีนะ
ฮาบุ ได้ยินไหม
ได้ยิน มีอะไร
อากาศกำลังแย่ลง
มีพายุก่อตัวทางตอนใต้ ลมกระโชกแรง 200 กิโลเมตร
- มันมุ่งหน้าไปหานาย อย่ามัวชักช้านะ - รับทราบ
บ้าเอ๊ย
เร็วเข้าสิ!
ขยับสิ!
ฟุกะมาจิ
เฮ้ย! ฟุกะมาจิ! ตื่นสิ!
เป็นไงบ้าง คิดว่าปีนไหวไหม
- ทิ้งผมไว้เถอะ - อย่ามาเถียง ถอดกระเป๋าเป้นายออก
- ไม่! - ส่งขวานนายมาให้ฉัน มันเกะกะ
ถอดยางรัดรองเท้ากันลื่นออก เอาทุกอย่างมาให้ฉัน
หยุดเถอะ คุณจะไม่รอดนะ เราจะติดอยู่ที่นี่ทั้งคู่
จับแน่นๆ นะ ไม่เป็นไรหรอก
ดื่มสิ
ขอโทษนะ ผมผิดเอง
ดื่มสิ นายต้องคืนน้ำให้ร่างกาย
คุณมาช่วยผมทำไม
เราบอกว่าจะไม่มีการแทรกแซงไง
นายยังไม่ปลอดภัยนะ ยังต้องกลับลงไปอีก
ถ้าพายุไม่เบาลง มันจะยาก
แปลว่ามันจบแล้วเหรอ
เราเสียเวลาไปมากแล้ว มีเวลาน้อยเกินไป
มีวิธีเดียวคือต้องไปทางเยลโล่แบนด์
ไม่นะ ช่วงนี้ของปีมันโล่งเกินไป
และหินก็เปราะบาง
คุณมีเชือกไม่มากพอ มัน…
เป็นไปไม่ได้
เราต้องหยุดตรงนี้
ดึงขาเข้ามา
ฉันเจอมันบนนั้น
ใกล้สันเขา
กล้องน่ะ
ฉันพยายามปีนภูเขา ทิศตะวันตกเฉียงใต้หลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวตลอด
ฤดูหนาวปีที่แล้ว สภาพอากาศแย่มาก หลังจากผ่านเกรย์ทาวเวอร์ไป ฉันก็หลงทิศทาง
ยอดเขาอยู่ใกล้มาก แต่ก็ไม่มีทางหาเส้นทางเจอ
ฉันเหนื่อยมาก ฉันมองหาที่หลบภัย
เขาอยู่ตรงนั้น
และคุณคิดว่า…
เขาไปถึงยอดเขาไหมน่ะเหรอ นายจะผิดหวัง
มีคนเห็นเขาครั้งสุดท้าย ที่ความสูงราวๆ 8,700 เมตร
ฉันเจอเขาสูงกว่านั้นนิดหน่อย บอกไม่ได้ว่าเขากำลังขึ้นหรือลง
เราหาคำตอบได้จากฟิล์มนะ
สำคัญด้วยเหรอ
ขอบคุณ
ไปกันไหม
ระวังนะ
พายุอาจกลับมาอีก ลมอาจแรงขึ้นหลังจากผ่านคูลัวร์ไป
และคราวนี้ฉันจะไม่อยู่ตรงนั้น
เดี๋ยวนะ นี่คุณจะไม่…
นายต้องไปถึงหุบเขาก่อนเที่ยง อย่ามัวชักช้าล่ะ
ไหวไหม
ไหวครับ ฮาบุกลับมารึยัง
ยังเลย
เขาทำสำเร็จไหม
ฉันไม่รู้ เราติดต่อกันทางวิทยุได้ ครั้งสุดท้ายเช้าเมื่อวานนี้
เขากำลังจะปีนขึ้นยอดเขา เสียงเขาฟังดูดี
หลังจากนั้นก็ไม่ได้ข่าวเลย
มีบางอย่างผิดปกติ
เขาอาจจะติดอยู่ในสภาพอากาศเลวร้ายก็ได้
เราต้องรอ
อีกวันนะ
แค่วันเดียว
ไม่มีประโยชน์หรอก มันจบแล้ว
ไปกันเถอะ
เขาขอให้ฉันเอานี่ให้นาย
ถ้านายกำลังอ่านจดหมายฉบับนี้อยู่ แปลว่าฉันไม่รอดกลับมา
เก็บกล้องไว้นะ
มันอาจบอกสิ่งที่นายอยากรู้เกี่ยวกับมัลลอรี่ได้
นายจะได้ทำงานของนายจนจบ
แต่ถ้านายสงสัยว่าเขาทำไปทำไม
ทำไมฉันถึงทำแบบนี
นายจะไม่เจอคำตอบหรอก
แต่เพราะนายมาที่นี่ ก็คงพอจะรู้อยู่
อะไรก็ตามที่พานายมาที่นี่ คือสิ่งเดียวกับที่ผลักดันให้ฉันปีนขึ้นไป
ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ฉันเลิกถามตัวเองตอนที่รู้ตัวว่าฉันขาดมันไม่ได้
บางคนค้นหาความหมายของชีวิต แต่ไม่ใช่ฉัน
การปีนเขาเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวา
ฉันก็เลยทำมันจนจบ
ไม่เสียใจเลย
ฮาบุพูดถูก
ผมได้คำตอบเรื่องมัลลอรี่แล้ว แต่มันก็ยังไม่พอ
ทำไมต้องปีนให้สูงขึ้นอีก
เพื่อเป็นที่หนึ่งเหรอ
ทำไมต้องเสี่ยงตาย ทำไมทำเรื่องไร้สาระแบบนี้
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าทำไม
ผมรู้ว่าไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล
สำหรับบางคน ภูเขาไม่ใช่เป้าหมาย แต่เป็นเส้นทาง
และยอดเขาคือขั้นบันได
เมื่อไปถึงจุดนั้น สิ่งเดียวที่เหลือก็คือก้าวต่อไป
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล